เพราะปากดีบ่นตัวละครในนิยายที่เอะอะก็ล้มลงไปจูบพระเอกราวกับเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
สวรรค์ลงทัณฑ์ส่งนางทะลุมิติเข้ามาเป็นนางร้ายที่ต้องล้มทับพระเอกซึ่งเกลียดนางเข้าไส้
ฮือ~~ โดนจูบจนปากบวมหมดแล้ว!
++++++
จู่ๆ ข้อเท้ากลับพลิกทำให้นางล้มคว่ำไปข้างหน้า พุ่งตรงเข้าหาซื่อจื่อโหวราวถูกจับวาง
‘ไอ้ระบบสารเลว! เจ้าจะให้ข้าล้มทับพระเอกให้ได้เลยใช่มั้ย หา!’
หญิงสาวหวีดร้องในใจด้วยความหงุดหงิด นางใช้มือซ้ายปิดปากตนเองหมายใจว่าหากล้มลงไปก็ไม่มีทางปล่อยให้ปากของนางประกบกับปากของพระเอกอีกเป็นอันขาด
ในขณะที่มืออีกข้างควานคว้ามั่วซั่วราวหาหลักยึดไม่ให้ล้มหน้าคว่ำ
โครม!
ติ๊ง!
[ล้มทับพระเอกสำเร็จ โฮสจะได้รับการสุ่มกาชา 1 ครั้ง]
หญิงสาวล้มโครมลงไปกับพื้น ปวดร้าวที่ข้อเท้าและหัวเข่าจนถึงกับต้องนิ่วหน้าเหยเก ก่อนจะเห็นว่านางล้มทับขาข้างหนึ่งของซื่อจื่อโหว
‘เย้! สำเร็จ! ล้มทับคราวนี้ไม่ต้องจูบ เพียงล้มทับแค่ตรงส่วนหน้าแข้งก็นับว่าไม่เสียเปรียบ แถมยังได้สุ่มกาชา 1 ครั้งอีกด้วย’
ฉางหว่านหรงคลายความหงุดหงิดลงไปหลายส่วนเมื่อสามารถเอาชนะระบบเฮงซวยได้ นางค่อยๆ ยกมือที่ปิดปากออก ก่อนจะเผลอนิ่วหน้าเมื่อรู้สึกว่ามืออีกข้างเอื้อมคว้าอะไรบางอย่างเอาไว้ได้
ลักษณะเหมือนเป็นแท่งนุ่มและมีพวงกลมๆ ยิ่งบีบยิ่งรู้สึกประหลาดล้ำ และแน่นอนว่ายิ่งบีบไอ้แท่งที่เคยนุ่มกลับค่อยๆ แข็งตัวขยายใหญ่เต็มอุ้งมือ
‘นะ...นี่มันอะไรกัน’
ครุ่นคิดด้วยความสงสัยก่อนจะพยายามลุกขึ้นยืนโดยมือข้างเดิมลงน้ำหนักเพื่อยันกายลุกขึ้น
ยิ่งค้ำมือลงน้ำหนัก เจ้าสิ่งนั้นก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น
“วะ...หวานหว่าน ยะ...หยุดมือก่อน~~~!”
น้ำเสียงแหบพร่าของซื่อจื่อจ้าวไท่หลงดังขึ้น ใบหน้าของเขาแดงก่ำสลับซีดขาว ตอนนางคลึงเคล้นแท่งหยกเขาถึงกับลมหายใจสะดุด มิอาจควบคุมแรงปรารถนาที่บีบรัดจนแท่งร้อนขยายใหญ่ แต่แล้วจู่ๆ นางกลับบีบแรงราวกับจะทำลายเขาให้สูญสิ้นชาติพันธุ์!
Guest
