ธีร์รัก หรือ ธีร์ร้าย

“ใคร?”

ชิเอลตื่นมาด้วยความเหนื่อยล้า หลับตาลงเมื่อจะลุกขึ้น เพราะอาการเวียนหัวเกิดขึ้นกระทันหัน จึงต้องนั่งหลับตาสักพัก พร้อมกับภาพจำของเมื่อคืนค่อยๆชัดขึ้นมา ค่อยๆหันไปด้านข้างที่มีอะไรนูนๆอยู่ จึงเอื้อมมือไปเลื่อนเปิดผ้าห่ม เส้นผมหนาๆสีน้ำตาลค่อยเปิดออกมา ยิ่งผ้าห่มเลื่อนตามแรงดึง ชิเอลก็ยิ่งได้เห็นใบหน้าของคนที่นอนอยู่ด้านข้าง

“ผู้ชายคนนั้น”

แต่จะให้เห็นไม่ได้ ผมจึงรีบคลานลงจากเตียงด้วยความทุลักทุเล เดินลากขาไปที่ห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าที่วางกองอยู่ที่พื้นข้างเตียง จะได้ออกไปจากที่นี่เสียที หวังว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกนะ

“มึง คนนี้ไงที่เขาบอกว่าขายตัวแล้วมีเสี่ยเลี้ยง”

“จริงเหรอ พี่เขาเป็นคนเงียบๆนะ ข่าวมึงมั่วหรือเปล่า”

“จริง เพื่อนกูเห็นกับตาเลยว่าพี่เขาไปนั่งชงเหล้าอยู่ในผับ และผับนั่นไม่ใช่ที่ที่ไม่มีเงินจะเข้าไปได้”

“กูก็นึกว่ามึงเห็นกับตา พี่เขาออกจะสวยขนาดนั้น ถึงจะใส่แว่นแต่หุ่นโคตรดี กูว่าไม่มีทางหรอก”

“มึงไม่เชื่อกู คนอื่นๆเขารู้กันหมด ก็เพราะพี่เขาสวยเนี่ยแหละ ถึงจะเป็นผู้ชาย แล้วจะไม่มีใครที่ไม่อยากได้แบบนี้บ้าง”

“พอๆ ไปเถอะ ขึ้นเรียนได้แล้ว”

ชิเอลนั่งก้มหน้าอ่านหนังสือ แต่ก็ได้ยินเสียงที่มีคนพูดถึงตนเองอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจเพราะมันไม่ได้ทำให้ตนเองเดือดร้อน อีกอย่างมันทำให้ตนเองและที่บ้านอิ่มท้องและใช้ชีวิตอยู่ได้ ให้ทำอะไรก็ยอม

“นี่”

เสียงเรียกที่ดังขึ้นข้างหูทำให้ร่างสูงต้องเงยหน้าขึ้นไปมองว่าใครเรียกตนเองกันแน่ ภายใต้แว่นตากลมเนเพียงผู้ชายหน้าตาดูดีที่ดูคุ้นตาเป็นอย่างมาก แล้วก็ต้องนึกออกเพราะว่าเป็นผู้ชายในคืนนั้นนั่นเอง

“ครับ”

“นายคือผู้ชายในคืนนั้นใช่ไหม จำกูได้หรือเปล่า”

“ไม่ครับ ผมไม่รู้จักคุณ”