#ซ้อใหญ่ผู้อัปลักษณ์เป็นเพียงภริยาผู้อ่อนแอ

เฟยหลง x ลี่อิน
ลี่อิน มีรูปลักษณ์ที่ผู้คนต่างพากันส่ายหน้าด้วยความเวทนาปนรังเกียจ อีกฝ่ายเป็นโอเมก้าที่ดูผิดไปจากบรรทัดฐานของคนที่จะต้องยืนเคียงข้างมาเฟียอันดับหนึ่งอย่างเฟยหลง
หากจะเปรียบเฟยหลงเป็นมังกรทองที่สว่างไสวอยู่บนยอดตึกสูง ลี่อินก็คงเป็นเพียงฝุ่นผงที่เกาะกินอยู่ตามซอกตึกที่ไร้คนเหลียวแล
เพราะกายขาวผอมบางราวกับคนอดอยากจนแทบเห็นกระดูกไหปลาร้า ผิวพรรณที่ควรจะนวลเนียนอย่างโอเมก้าตระกูลผู้ดีกลับซีดเผือดราวกับกระดาษเซ่นไหว้ไร้ซึ่งราศี
และที่มากไปกว่านั้นใบหน้าหวานครึ่งซีกถูกบดบังด้วยหน้ากากไว้อย่างมิดชิดราวกลับกลัวว่าจะมีใครเห็นรอยแผลที่ผู้คนต่างพูดกันว่าน่ากลัว
แม้เขาจะยังไม่เคยเห็นภรรยาตอนถอดมันก็ตาม เพราะลี่อินสวมหน้ากากนั้นติดตัวอยู่เสมอเหมือนกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายไปเสียแล้ว…
แต่ทว่าลี่อินกลับมีความลับที่คนเป็นสามีไม่เคยรู้
« —⋆——⋆𓆩❦︎𓆪⋆——⋆— »
“สะดุดตานักแสดงของผมหรือครับคุณเฟยหลง นั่นเป็นนักเต้นรำประจำโรงน้ำชาของผมเองครับ แกจะสวมหน้ากากแบบนี้ตลอดเวลา ไม่เคยมีใครเห็นหน้าจริงหรอก นาน ๆ ทีแกถึงจะโผล่มาทำงานสักวันนึง แต่เชื่อไหมครับว่าวันไหนที่แกมา แขกจะแน่นโรงน้ำชาจนแทบไม่มีที่เดินเลยล่ะ ร่ายรำเก่งแถมยังเรียกแขกกระเป๋าหนักได้ดีเยี่ยม”
« —⋆——⋆𓆩❦︎𓆪⋆——⋆— »
“เล่นสนุกพอหรือยัง ถ้าพอใจแล้วก็กลับบ้าน เพราะถ้าเธอดื้อ เฮียจะเป็นลากคอเธอกลับเอง”
Warning
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย โปรดทำความเข้าใจ เนื้อเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่นักเขียนแต่งขึ้นมา มีบางฉากที่ไม่สมจริง ตัวละครอาจมีความคิดและพฤติกรรมไม่เหมาะสม ไม่ควรลอกเลียนแบบหรือทำตาม ซึ่งเนื้อหามี…
• ฉากร่วมเพศ • ความรุนแรงในครอบครัว
• เลือด • การแบ่งชนชั้น
ทั้งนี้ขอให้นักอ่านทุกท่านสนุกไปกับการอ่านนิยายและ โปรดแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพให้เกียรติแก่นักเขียน
« —⋆——⋆𓆩❦︎𓆪⋆——⋆— »
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ปี พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้ดัดแปลง
ขอบคุณภาพปกสวย ๆ จากนักวาด
อย่าลืมกดใจกดติดตามนักเขียนและกดเข้าเพิ่มเข้าชั้น เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับ
ช่องทางติดต่อนักเขียน
X : @njniverse
