ผมกับมันเป็นคู่เดทจำเป็น เดทกันที่ร้านข้าวข้างทางที่หรูที่สุดเท่าที่งบพอมี เดินห้าง (เซเว่น) ด้วยกันก่อนจะแยกย้ายเข้าห้อง ผมเคยหลอกถามว่า “ทำไมมึงถึงบอกกูเรื่องที่เป็นเกย์”
“เพราะพี่น่ารักดี”
“หะ…”
มันขำใส่หน้าผมระหว่างทางที่เดินกลับจากเซเว่น เดินเหนียมอายราวกับเด็กน้อยมีรักครั้งแรก
“อึ้งดิ จริง ๆ ผมเห็นพี่นานล่ะก็เลยแกล้ง ๆ เคาะประตูเล่น”
“สัส” ผมด่าไปแบบนั้น มันบอกว่าจริง ๆ อยากเดินเข้ามาทักนานแล้วแต่เห็นผมทำหน้าเครียดตลอดก็เลยไม่ทัก ที่มาเคาะประตูก็แกล้ง ๆ ให้เครียดเล่นไปงั้นไม่มีอะไรทำ
“ผมไม่รู้หรอกว่าพี่จะรังเกียจผมมั้ย แต่ก็ตัดสินใจที่จะบอกไปแล้ว ก็ผมชอบพี่อะ พี่แม่งหน้าตาจิ้มลิ้มดี”
(Love bombingปะวะ) ผมคิดงั้นแต่ก็ไม่ได้พูดออกไป
“เออ มึงรักใครง่ายจังวะ”
“โห่ ความรักมันก็ง่ายงี้แหละ คิดไรมากวะ มันก็มีแค่รัก ไม่รัก ชอบ ไม่ชอบ แล้วพี่อะชอบผมปะ”
(เหี้ยไร) ใช่ครับ ผมไม่ได้พูดออกไป
Guest
