ยี่สิบยูโร

สวัสดีอีกครั้งคุณนักอ่านทุกท่าน พิศสรา คนดีคนเดิมของทุกคนกลับมาอีกแล้วค่า 

(ไหว้ย่อเข่าแตะพื้น) 

นิยายเรื่อง ยี่สิบยูโร 

เนื้อเรื่องมาแนวมหา'ลัย Feelgood เช่นเดิม ❌ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ❌ 

รักเดียวใจเดียว ออกแนวคลั่งรัก 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 

ยูโร 

วิศวะปีสี่ หนุ่มทะเล้น ขี้เล่น อารมณ์ดี มิตรเยอะโดยเฉพาะสาว ๆ คนนั้นก็เพื่อนคนนี้ก็น้อง แต่ปากพี่แกบอกรักเมียคนเดียว เมียที่ว่ายังเป็นน้องสาวเพื่อนสนิทสุดแสนจะดุ ทว่ารักเมียคนเดียวยังไง ถึงถูกเมียบอกเลิกแทบจะทุกวัน สามเวลาหลังอาหาร จนต้องแอบสบถในใจอยู่คนเดียวเสียงดังว่า 'กูไม่เลิก ฝันอยู่รึไงยัยยี่สิบ' 

ยี่สิบ 

นักศึกษาคณะทันตแพทย์ปี 3 เรียนที่ว่าหนัก ฝึกกรอฟันจนปวดหลัง คอ บ่า ไหล่ ยังไม่เพลียละเหี่ยใจเท่ามีแฟนกวนประสาทอย่างยูโร วัน ๆ มีแต่เรื่องให้ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง เพราะใครต่างก็บอกว่าแฟนของเธอ เหมือนเขามีเครื่องหมายบนหน้าเขียนไว้ว่า 'ผู้ชายเจ้าชู้' จนยี่สิบอดที่จะพูดคำว่า 'เราเลิกกันเถอะ' กับยูโรวันละหลาย ๆ รอบไม่ได้ 

สปอยล์คู่รักแนวเมียตบ ผัวหลบทัน 

“ไปไหนมาคะ” 

คำถามง่าย ๆ แต่เล่นคนฟังขนลุกตั้งชันทั้งตัวกลัวตอบไม่ตรงกันกับข้อมูลที่เธอได้มา 

ยืนรอกันหน้าประตูห้องขนาดนี้ กูดูไม่รู้เลยมั้งว่าเธอไปรู้อะไรดี ๆ มา 

“เฮียยู !” 

“ครับยี่ ~” 

คนถูกเรียกสะดุ้งโหยง เมียเรียกที่วิญญาณพี่แทบออกจากร่าง 

เสียงทุ้มเลยรีบเอ่ยตอบเธอไป  

“เฮียจะไปไหนได้ยี่ส่งข้อความหา เฮียก็รีบบึ่งรถมาทันทีเลยครับเธอ อ้าว..” 

“อย่ามาจับเจ็บ” 

คนมาง้อกำลังจะยื่นมือออกไปหา หวังจับหมับเข้าแขนเรียวเล็กที่ยกขึ้นกอดอกไว้ คล้ายคนแง่งอน 

แต่ก็งอนนั่นแหละไม่คล้ายหรอก เธอมีหน้าที่งอน ส่วนเขามีหน้าที่ง้อ 

“เฮียยังไม่โดนตัวยี่เลยนะ เมื่อกี้แค่เฉียด” 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 

เหมือนเดิมจ้า แจ้งเพื่อรับทราบโดยถ้วนทั่วนะคะ 

นักอ่านท่านใดรู้สึกว่าไม่ใช่แนวสามารถเลื่อนผ่านได้เลยเข้าใจเสมอน้า ส่วนใครชอบแนวนี้ก็อยู่อ่านด้วยกันก่อนนะคะ ฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ใน อ้อมอก อ้อมใจ อ้อมกอด อ้อมแขนของนักอ่านด้วยเน้อ 

คำเตือน 

เนื้อหาในนิยายเขียนขึ้นตามจินตนาการของผู้แต่ง ทุกตัวละคร ทุกสถานที่ ทุกเหตุการณ์ เป็นเรื่องสมมุติขึ้นมาไม่มีอยู่จริง เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป รบกวนผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ. ศ. ๒๕๓๗ และฉบับเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๕๘ 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านทั้งสายฟรีและเสียตังค์เสมอมา เพราะมีทุกคนถึงมีพิศสราคนนี้ ขอบคุณเสมอค่ะ ขอหอมหัว 

ถ้าชอบก็กดหัวใจ ถ้าใช่ก็กดเพิ่มเข้าชั้น 

ที่สำคัญฝากกดติดตาม "นามปากกาพิศสรา" ด้วยนะคะ