“นี้นายไตร!! พูดจาให้มันดีๆ แล้วไม่กวนประสาทสักวันจะได้ไหม!”
“ได้... ผมจะพูดจาดีๆ ให้ก็แล้วกัน”
“คุณธารทัพพ์ครับ... ยามสิย่างเข้าป่าเข้าดงกะเบิ่งหน้าเบิ่งหลังดีๆ แนเด้อ อันตรายรอบด้านสัตว์ร้ายก็หลาย ยิ่งค่ำๆ มืดๆ แฮงต้องระวังตัวเจ้าของให้คัก...”
“...”
“แต่ถ้าคุณรู้สึกย่านขึ้นมา... กะฟ่าวแล่นมากอดข่อยเด้อ ข่อยพร้อมสแตนด์บาย”
(คุณธารทัพพ์ครับ..เวลาจะเดินเข้าป่าก็ดูหน้าดูหลังให้ดีๆ ด้วยนะครับ อันตรายรอบด้าน สัตร์ร้ายก็เยอะ ดึกๆดื่นๆ ก็ยิ่งต้องระวังตัวให้ดี แต่ถ้าคุณรู้สึกกลัวขึ้นมา ก็รีบวิ่งมากอดผมได้นะครับ ผมพร้อมเสมอ )
“ไอ้ไตรสัส!!!”
“ผมชื่อไตรฉัตร... แต่ถ้าเรียกชื่อผมมันยากนัก จะเรียกผมว่า ‘ที่รัก’ แทนก็ได้นะ... ดีไหมครับ?”
(ー-ー)...
