เมื่อนางร้ายเลิกรัก พระเอกจึงกลายเป็นสุนัขหัวเน่า

คำโปรย... 

'ในสายตาข้า เจ้ามันก็แค่สตรีที่ก้าวร้าวเอาแต่ใจ ต่อให้โลกนี้ไร้สตรี ข้า เยียนหรง ก็ไม่มีวันแต่งเจ้าเป็นภรรยาเด็ดขาด!' 

สิบปีที่เฝ้าวิ่งตาม สิบปีที่มอบหัวใจให้ ทว่าสิ่งที่ ‘อวี้หลิง’ ได้รับกลับมาคือสายตาเหยียดหยามและคำตวาดลั่นกลางงานเลี้ยงว่านางคือ 'สตรีร้ายกาจที่น่ารำคาญ' 

เมื่อความรักถูกบดขยี้ประดุจฝุ่นผง คุณหนูใหญ่ผู้เย่อหยิ่งจึงตื่นจากฝันร้าย นางตัดสินใจโยนความรักโง่ๆ ทิ้งไป 

หันกลับมารักตัวเอง และเตรียมจะออกเรือนไปกับแม่ทัพหนุ่มแสนดีที่บิดาเลือกให้ 

ทว่า จ้วงหยวนอันดับหนึ่งผู้เคยตั้งกำแพงน้ำแข็งใส่ความรักของนาง ไฉนบัดนี้ถึงได้หน้าหนา ตามติดนางแจราวกับสุนัขหวงก้างเล่า!? 

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวจีนพีเรียดทั่วไป นางเอกไม่ได้เกิดใหม่ หรือย้อนเวลาใดๆ ทั้งสิ้น 

คำว่า 'นางร้าย' กับ 'พระเอก' เป็นเพียงคำเปรียบเปรยเท่านั้น