ทะลุมิติ มาร่านที่วังหลัง ตอน ยั่วรักราชครูเย็นชา

ราชโองการจากฝ่าบาท....

"ราชครูใหญ่ผู้ล่วงลับ... มีบุตรชายที่เพิ่งเดินทางกลับเข้าเมืองเขาชื่อ เซี่ยเว่ยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้องค์หญิง ดึงตัวเซี่ยเว่ยมาเป็นคนของเราให้จงได้"

ซุนเถาวางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา แต่ในใจกลับครุ่นคิดถึง 

‘โครงเรื่องนิยาย เซี่ยเว่ย เขาคือบุรุษคนต่อไปที่นางต้องรวบเข้าฮาเร็ม!'

"เซี่ยเว่ย บุตรชายของราชครูเซี่ย" ซุนเถาถามเพื่อยืนยันข้อมูล

"ใช่พ่ะย่ะค่ะ เซี่ยเว่ย เป็น ผู้สืบทอดตำแหน่งราชครู โดยชอบธรรม และมีความรู้ความสามารถที่ไม่เป็นรองใคร แต่เขาเก็บตัวและมีชื่อเสียงเรื่องการเกลียดชังอำนาจและการเมือง อย่างเข้ากระดูก หากเราได้เขามา อำนาจในการควบคุมขุนนาง ที่ยังภักดีต่อตระกูลราชครูจะมั่นคงยิ่งขึ้น และจะทำให้เรามีที่ปรึกษาที่ฉลาดล้ำอีกคน"

จื่อกงก้มลงเล็กน้อย 

"ปัญหาคือ... เซี่ยเว่ยปฏิเสธการเข้าเฝ้าฝ่าบาทถึงสามครั้งแล้วพ่ะย่ะค่ะ เขามีความหยิ่งทะนงในความรู้และต้องการใช้ชีวิตอย่างสันโดษ ไม่มีใครในวังที่สามารถดึงเขาออกมาจากตำราได้"

จื่อกงเงยหน้าขึ้นสบตาองค์หญิง ดวงตาของเขาสื่อสารความหมายที่ลึกซึ้ง 

"ฝ่าบาททรงทราบดีว่ามีเพียง องค์หญิงซุนเถา เท่านั้นที่มีความสามารถพิเศษเพื่อโน้มน้าว เขาได้ เพราะเซี่ยเว่ยไม่เคยมองสตรีใดอยู่ในสายตา ยกเว้นสตรีที่เร่าร้อนจนทำลายกำแพงของเขาได้พ่ะย่ะค่ะ"