เรื่อง : บุปผาปราบเสือ
พ.ศ. ๒๕๒๐

เสือหมอกโจรเลื่องชื่อทำธุรกิจโรงสีข้าวบังหน้า ก่อนหน้านี้เมื่อห้าปีที่แล้วได้ให้ความช่วยเหลือ อิทธิพัฒน์ เพื่อนของพ่อตนที่เสียไปแล้วด้วยเงินจำนวนสองล้านบาท ฝั่งนั้นกำลังจะล้มละลายเหลือเพียงตัว กับลูกสาวอีกสามคน
จึงเซ็นเอาลูกสาวคนเล็กค้ำประกัน
ซึ่งที่เขายอมเพราะไม่คิดว่าอิทธิพัฒน์จะหักหลังทรยศจึงยอม ไม่ได้คิดสนใจลูกคนเล็กของอิทธิพัฒน์แม้แต่นิดเดียว
เขาเป็นโจรไม่ใช่พ่อพระที่จะให้มานั่งเห็นใจทุกคนบนโลก
………….
“แล้วลุงจะเอาฉันฟรี ๆ หรือไง ฉันยังบริสุทธิ์นะ ครั้งแรกหักหนี้ให้ฉันสักหมื่นได้ไหม” ถ้ามัวแต่กลัวแล้วต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป เธอยอมเป็นคนหน้าด้านเสียยังดีกว่า
“หึ ช่างกล้า อย่างมึง ห้าสิบกูยังคิดแล้วคิดอีก”
“นี่ลุง! ฉันไม่ได้อยู่ในซ่องนะ”
“ไม่ได้อยู่ แต่เมื่อกี้มึงเพิ่งขายให้กูอยู่หยก ๆ”
________________________________
นิยายเรื่องนี้เขียนในปี2520 ซึ่งตอนนั้นค่าเงินต่างกับสมัยนี้ เช่น ทองหนึ่งบาทสมัยนี้ราคาอยู่ที่ประมาณ7หมื่นบาท แต่ยุคนั้น อยู่ที่ประมาณ 1500 บาท แน่นอนว่าเงิน20สมัยนั้นกินข้าวได้หลายจาน
คำเตือน
นิยายตอนนี้มีการกล่าวถึงการใช้สารเสพติดและยาอันตรายในทางที่ผิดรวมถึงสถานการณ์ที่กระทบต่อจิตใจและร่างกาย เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการบรรยายตามบริบทของยุคสมัย (พ.ศ. 2520) เพื่อความสมจริงของเนื้อหาเท่านั้น ผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาสนับสนุนหรือชักจูง ให้เกิดการลอกเลียนแบบ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่มีการอ้างอิงถึงความจริงของสถานที่ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเองโดยสนองความต้องการของนักเขียน หากผิดพลาดประการใดหรือเป็นการขัดใจผู้อ่าน เนื่องจากไม่มีความรู้ที่แท้จริง ต้องขอโทษไว้ ณ ที่นี้ด้วย
© นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่ นักเขียนผู้สร้างสรรค์ผลงานจะมีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในผลงานของผู้เป็นนักเขียน ห้ามนำไปคัดลอกดัดแปลงหรือเผยแพร่ต่อสาธารณะ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางนักเขียนเป็นอันขาด สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พศ.2537 หากพบเห็นจะดำเนินคดีให้ถึงที่สุด
