เรื่อง เมียสมรสรั้งรัก
นับหนึ่ง - น้ำผึ้ง
เธอยอมทิ้งชีวิตอันสวยหรูเพื่อมาอยู่กับเขา สามีที่เคยให้คำมั่นว่าจะรักเธอดูแลเธออย่างดี สุดท้ายเขานั้นดีแต่พูด ดีแต่เปลือก หลอกเธอให้กอดใบทะเบียนสมรสไปวัน ๆ ฤกษ์แต่งงานก็ไม่เคยมี ความรักความใส่ใจดี ๆ นั้นยิ่งไม่เคยได้รับ เขาตอบแทนเธอที่ยอมสลัดทิ้งทุกอย่างในชีวิตเพื่อมาตั้งต้นใหม่กับเขาด้วยการเลือกผู้หญิงอีกคน!
เขาทิ้งเธอ เขาทิ้งลูก ทิ้งคำมั่นสัญญา…
ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองต้องอยู่ได้ จนกระทั่งต่างคนต่างเก็บเสื้อผ้าของตัวเองใส่กระเป๋า น้ำผึ้งจะกลับไปอยู่บ้านตัวเองกับพ่อกับแม่ แต่สำหรับนับหนึ่ง เขาจะไปหาบ้านอีกหลัง
“ถ้าพี่ไป ผึ้งจะอยู่ยังไงคะ” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเจือความรู้สึกปวดร้าวได้หย่าขาดกับเธอไปแล้ว เธอคาดไม่ถึงว่าจะมีวันนี้ วันที่เขาหมดรักเธอจริง ๆ
“พี่ว่าพี่อยู่แบบฝืน ๆ กับผึ้งไม่ได้แล้ว เราต่างคนต่างไปดีที่สุดแล้วนะ”
เธอยอมทิ้งครอบครัวที่ประเคนความสุขสบายให้เธอเพื่อหนีออกมาอยู่กับเขา แต่สุดท้ายเธอกลับกำลังถูกเขาสลัดทิ้งเพื่อไปหาใครอีกคน น้ำผึ้งไม่อยากยอมรับความจริงวันนี้เขาไม่รักเธอแล้ว
เธอยังอยากรั้งให้เขาอยู่ต่อแม้ความรักของเราจะจบลงแล้ว
“ผึ้งไม่มีใครแล้วนอกจากพี่หนึ่ง ถ้าพี่หนึ่งทิ้งผึ้ง ผึ้งจะเอายังไงต่อกับชีวิตล่ะคะ”
“เธอก็จะกลับไปหาครอบครัวของเธอ ถึงยังไงเธอก็เป็นลูกในไส้ของพวกเขา เขาคงไม่ใจดำกล้าทิ้งเธอหรอก กลับไปอยู่แบบเดิมที่เคยไม่มีพี่ มันไม่ยากเลยนะ” นับหนึ่งเอ่ยคำพูดออกมาอย่างเลือดเย็นทำเอาคนฟังแทบกระอักเลือด
“แต่พี่หนึ่งที่บอกว่ารักผึ้งมากกลับกล้าทิ้งผึ้ง” เธอเอ่ยทั้งน้ำตาถึงจะเป็นฝ่ายขอหย่าแต่เธอแค่ประชดเพราะเขาละเลยจนเธอทนไม่ไหว
ทว่าคนจะไปย่อมไม่สนสิ่งใด “วันนั้นพี่รักพี่ก็อยู่ แต่วันนี้พี่หมดรักพี่ก็ไป ไม่เห็นแปลกตรงไหน ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนหรอก”
เรื่องนี้มาในแนวนางเอกสายนุ่มนิ่ม แต่ใจมีความแข็ง เด็ดขาด ไม่ค่อยยอมคน ใจเย็นแต่ถ้าไม่พอใจจริงๆ จะเอาแต่ใจมาก ช่วงหลังนางเอกจะไม่ใช่สายเจ้าน้ำตาแบบเรื่องที่ผ่านๆ มาที่ไรท์เคยเขียนนะคะ เรื่องนี้ชีโกรธทุกคนที่ทำชีเสียใจค่ะ ต้องติดตามน้าา แล้วจะรู้เลยยย ถึงพริกถึงขิงแน่นอนค่าา
***คำเตือน***
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ค่อนข้างอ่อนไหว สำหรับผู้อ่านที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปี ทั้งความรุนแรงเพศ ภาษา และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในบทของตัวละคร ห้ามลอกเลียน หรือนำไปเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดขาด ผู้เขียนเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เผยแพร่ให้อ่านเพื่อความสนุก ควรอ่านเพื่อเอาอรรถรส อ่านอย่างมีสติ และวุฒิภาวะทางด้านอารมณ์ด้วยนะคะ
#ฝากคอมเมนต์ + กดเลิฟ + เพิ่มเก็บเข้าชั้น ด้วยน๊าา
เพื่อเป็นอีก 1 กำลังใจสำหรับนักเขียนค่าา
Guest
