“ถ้าเกลียดกูมาก... ก็จำใส่สมองไว้ว่าคนอย่างกูเนี่ยแหละ ที่จะเป็นผัวมึง!”
เมื่อความรักข้างเดียวพังทลายในวันที่คนรักเข้าพิธีวิวาห์ ‘หนาม’ หนุ่มน้อยจิตใจอ่อนโยนทำได้เพียงหอบเศษใจที่แตกสลายออกมาจากงานแต่งนั้นเพียงลำพัง แต่โชคชะตากลับกลั่นแกล้งให้เขาต้องมาเผชิญหน้ากับ ‘ไตรภพ’ เพลย์บอยนิสัยเสียที่ไม่เคยเห็นค่าของใคร
สำหรับไตรภพ ความเกลียดชังที่ส่งมาจากสายตาของหนามมันคือความท้าทาย... ในเมื่อเกลียดกันนัก เขาก็จะทำให้เกลียดจนฝังรากลึก!
ท่ามกลางหยาดน้ำตาและความบอบช้ำจากอาการอกหัก หนามกลับถูกลากเข้าสู่กรงขังของคนเอาแต่ใจ ถูกยัดเยียดสถานะ ‘เมียจำยอม’ ด้วยความป่าเถื่อนและเผด็จการ
“ปล่อยผมไปเถอะ... ฮึก ผมเกลียดคุณ!” “เกลียดเหรอ? ดี! งั้นก็เกลียดให้ตายคามือกูไปเลย!”
บทสรุปของความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการ ‘บังคับ’ และหล่อเลี้ยงด้วย ‘ความเกลียดชัง’ จะไปจบลงที่ตรงไหน? เมื่อคนหนึ่งยิ่งหนี... แต่อีกคนกลับยิ่งกดลึกลงไปให้ดิ้นไม่หลุด!
