เรื่อง : อัญญาเป็นของราเมศ
นามปากา : ชวัลรัตช์
แนวนิยาย : รักโรแมนติก
จำนวนตอน : 32 ตอน
คำชี้แจง
ผลงานเขียนทั้งหมดในเล่มนี้ สร้างสรรค์โดยผู้แต่งนามปากกา ชวัลรัชต์ ถือเป็นทรัพย์สินทางปัญญาและได้รับการคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ หรือนำไปใช้ไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการ ชื่อตัวละคร เหตุการณ์ และสถานที่ล้วนสมมุติขึ้นทั้งสิ้น ไม่มีเจตนาจะลบหลู่ ดูหมิ่นหรือพาดพิงบุคคลใด มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับความรุนแรง เพศ และการใช้ภาษา เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
คำโปรย
“อัญญา เธออยู่ที่ไหนออกมาเดี่ยวนี้ อย่ามาล้อเล่นแบบนี้นะ ฉันไม่ตลกด้วย”
“....” ไม่มีเสียงตอบกลับหรือสัญญาณใดที่พอจะบอกได้ว่าเจ้าของชื่อที่เขาร้องเรียกจะได้ยิน
ผ่านไปเกือบนาทีก็ยังไม่มีวี่แววของคนตัวเล็ก โดยไม่ทันคิดราเมศกระโจนลงไปในน้ำ เขาดำผุดดำว่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้นไม่ไกลนัก ก่อนที่ยัยตัวแสบจะเดินออกมาจากหลังพุ่มไม้
“ฮ่าๆๆ พี่เมศร้อนหรือคะ ทำไมลงไปเล่นน้ำทั้งเสื้อผ้าครบชุดแบบนั้นล่ะ”
อัญญาหัวเราะร่าจนตัวงอ ผิดกับราเมศที่ตอนนี้โกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดง ยัยตัวแสบแกล้งเขาอีกแล้ว นับวันเธอจะยิ่งแกล้งเขาหนักขึ้นเรื่อยๆ
“ยัยตัวแสบ นี่เธอแกล้งฉันเหรอ มันจะมากไปแล้วนะ เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนเล่นหรือไง” ราเมศพูดอย่างเดือดดาน
เขาเดินขึ้นมาจากน้ำหยุดตรงหน้าเธอ สองมือกำแน่นจนเห็นข้อนิ้วขาว ใบหน้าเขาตอนนี้บ่งบอกว่าโกรธมากไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าโกรธเพราะถูกเธอแกล้งหรือโกรธเพราะเป็นห่วงมากกลัวเธอได้รับอันตรายกันแน่
เขาบีบต้นแขนเธอทั้งสองข้างแรงๆ จ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้สลดลงเล็กน้อย
“พี่เมศ อัญเจ็บนะ อัญแค่แกล้งพี่เล่นเฉยๆ ทำไมต้องโกรธขนาดนั้นด้วย” อัญญาพูดเสียงอ่อย แต่ก่อนที่จะทันได้พูดอะไรต่อ ราเมศก็รวบร่างบางขึ้นไว้ในอ้อมแขน แล้วโยนเธอลงในน้ำ ตูม!
“ว้าย ไอ้พี่เมศบ้า โยนอัญลงมาทำไม”
อัญญาที่ถูกโยนลงน้ำโดยไม่ทันตั้งตัวโวยวายขึ้น คราวนี้เป็นราเมศที่ยืนยิ้มสะใจมองคนตัวเล็กที่ฟาดงวงฟาดงาอยู่ในน้ำ
“คนอย่างเธอต้องโดนแบบนี้ ยัยเด็กบ้า เด็กนิสัยเสีย จำไว้วันหลังอย่าเล่นอะไรพิเรนทร์แบบนี้อีก”
ราเมศยืนเท้าสะเอวมองเธอที่ตะเกียกตะกายเดินขึ้นมาจากน้ำ ก่อนจะเดินกลับไปที่รถขับรถออกไปโดยไม่แยแสสักนิด
Guest
