เบื้องหน้าเมื่อแสงไฟสาดส่องมายัง 'เคน' และ 'น้ำนิ่ง' ชายหนุ่มทั้งสองคือคู่จิ้นที่ดังจนห้างแตก แต่พอแสงไฟดับลงเท่านั้นความอิจฉาจนอยากให้อีกฝ่ายตายกลับถือกำเนิดขึ้น! จนเขาต้องไปหาชายที่ได้ฉายาว่า 'พยัคฆ์ขาวแห่งเรือนพิทักษ์อาคม' ให้ช่วยชีวิต
...
ศิลาบรรจงพันด้ายมงคลลงบนข้อมือของน้ำนิ่งพลางบริกรรมคาถาสั้น ๆ เมื่อผูกปมเสร็จ ด้ายเส้นนั้นก็เปล่งแสงสีทองจาง ๆ ก่อนจะจางหายไปราวกับซึมลงสู่ผิวหนัง
"นี่คือเกราะเพชรเจ็ดชั้น" ศิลาเอ่ยโดยที่ยังไม่ปล่อยมือจากข้อมือเล็ก "มันจะคุ้มครองเจ้าจากคุณไสยทุกชนิดตราบใดที่เจ้ายังอยู่ในศีลธรรมและตราบใดที่เจ้ายังอยู่ใกล้ข้า"
"ใกล้แค่ไหนครับ..." น้ำนิ่งถามเสียงแผ่ว พลางสบตาคู่นั้นอย่างค้นหา
ศิลาไม่ตอบ แต่เขากลับดึงร่างของดาราหนุ่มให้ขยับเข้ามาจนแผ่นอกบางชิดกับแผงอกกว้างของเขา มือแกร่งอีกข้างประคองหลังหัวของน้ำนิ่งให้ซบลงที่บ่า
"ใกล้พอที่ลมหายใจของข้าจะปัดเป่าเงาร้ายให้เจ้าได้... คืนนี้นอนที่นี่ นอนหน้าหิ้งครู ข้าจะเป็นคนเฝ้าดวงจิตเจ้าเอง"
น้ำนิ่งหลับตาลงอย่างอ่อนแรง ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของชายลึกลับที่เขาเพิ่งรู้จักไม่กี่ชั่วโมงกลับทำให้เขารู้สึกปลอดภัยที่สุดในชีวิต โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าภายใต้ความนิ่งสงบของพ่อครูศิลา หัวใจของผู้คุมกฎทางอาคมกำลังเริ่มสั่นคลอนเพราะเสน่ห์ที่ไม่ได้มาจากมนตร์ดำ แต่มาจากชายหนุ่มตรงหน้านี้เอง
...
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายจรรโลงสังคม นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะกับผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาและการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม ชื่อตัวละคร และการกระทำต่าง ๆ ถูกสมมุติขึ้นไม่ได้อ้างอิงจากเรื่องจริงใด ๆ ผู้แต่งหวังว่าผู้อ่านทั้งหลายจะมีวิจารณญาณในการอ่านมากพอ
Guest
