พ่ายรักเมียชั่วคราว

บทนำ

เสียงบีตอีเอ็มดีจากบีชคลับดังกระหึ่มทะลุแก้วหู แข่งกับเสียงเกลียวคลื่นและเสียงกรี๊ดกร๊าดของนักท่องเที่ยว หาดทรายขาวจั๊วะละลานตาไปด้วยบิกินี่ตัวจิ๋วของนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศเดินกันขวักไขว่สีสันละลานตา

เสียงเครื่องเจ็ตสกีแต่งซิ่งคำรามลั่นแหวกเกลียวคลื่นมากระแทกฝั่ง ก่อนที่ร่างสูงโปร่งทะลุร้อยแปดสิบจะกระโดดลงมาเหยียบทรายด้วยท่วงท่าโคตรเท่ พายุอยู่ในกางเกงเซิร์ฟบอร์ดรัดรูปเอวต่ำกริบ ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์ซิกซ์แพ็กเป็นลอนสวยและวีไลน์ที่ชี้ลงไปในจุดที่ชวนให้น้ำลายสอ

หยดน้ำทะเลเกาะพราวบนผิวสีแทนบ่มแดด ตัดกับรอยสักสไตล์โพลินีเชียนที่พาดผ่านแผงอกลามไปถึงท่อนแขนแกร่ง ทรงผมเปียกๆ ถูกมือหนาเสยลวกๆ รับกับเบ้าหน้าหล่อคมคายสไตล์แบดบอย

พูดตรงๆ คือแม่ง หล่อชิบหาย! หล่อเทสที่สร้าง บอดี้ที่ใช่! หล่อจนสาวๆ ทรงซ้อยันชะนีฝรั่งแทบจะปลดตะขอบราถวายตัวให้ฟรีๆ ตรงนั้น!

แต่ก็นะ... ความหล่อระดับลูกรักพระเจ้าดันมาพร้อมกับสันดานนรกส่งมาเกิด! ในอดีตพายุไม่ต่างอะไรกับพวกวัยรุ่นเกเรที่ทำตัวเป็นอันธพาลสร้างปัญหาให้ชาวบ้านไปทั่ว

ทว่า ตอนนี้เขาอัปเกรดตัวเองมาคุมคิวร่มเตียงและเจ็ตสกีทั้งหมดบนหาดนี้ แต่ความปากหมา นิสัยเสีย ดิบเถื่อน ไม่แคร์โลก วันๆ ชีวิตฮีวนเวียนอยู่แค่ ทะเล ปาร์ตี้ และกระทืบพวกนักเลงข้ามถิ่นที่มาซ่าในเขตของฮียังคงเดิม

"พี่พายุข๊าาา! ขึ้นฝั่งมาแล้วทำไมไม่ทักแชตมาบอกฝันล่ะคะ ปล่อยให้คนสวยรอจนคอแห้งไปหมดแล้วเนี่ย"

เสียงแหลมปรี๊ดทะลุบีตเพลงมาพร้อมกับร่างอรชรในบิกินี่เว้าสูงปรี๊ดสีสด ‘พาฝัน’ ดาวประจำบีชคลับพุ่งเข้ามาควงแขนแกร่งหมับ! จงใจเบียดหน้าอกหน้าใจไซซ์คัปซีเข้ากับแผงอกชุ่มน้ำของเขาอย่างรู้จริต ถูไถไปมาจนแทบจะสิงร่าง พาฝันปรายตามองจิกแก๊งชะนีรอบหาดที่มองมาด้วยสายตาอิจฉาตาร้อน

มองไปเถอะย่ะ! สูดกลิ่นความเจริญของผัวฉันให้เต็มปอด เพราะคืนนี้คนที่ได้ครางอยู่ใต้ร่างล่ำๆ นี่คือฉัน ไม่ใช่พวกหล่อน!

พาฝันรู้ดีแก่ใจว่าพายุไม่ได้รักไม่ได้หลงอะไรเธอสักนิด ดราม่าลึกๆ คือเธอเป็นแค่แฟนแก้ขัดที่เขาเอาไว้กันซีนผู้หญิงน่ารำคาญคนอื่น แต่ถามว่าพาฝันแคร์ความรักงี่เง่านั่นไหม?

เหอะ! ใครสน! เธอสนแค่ว่าตัวเองคือผู้ชนะ ได้ควงผู้ชายที่หล่อและรวยที่สุดในย่านนี้ แถมลีลาบนเตียงของพายุก็เด็ดดวงจนเธอไปไหนไม่รอด... แค่นี้ก็คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

ชายหนุ่มปรายตาดุดันลงมองสิ่งมีชีวิตที่ทำตัวเป็นปลิงเกาะแขนเขาอยู่ แววตาคมกริบนั้นว่างเปล่าจนน่าขนลุก

"ร้อน... ปล่อยแขนดิ๊ รำคาญ"

น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยราบเรียบ แต่ช็อตฟีลระดับสิบริกเตอร์ มือหนาสะบัดแขนเรียวออกอย่างไม่ไยดี ไม่มีคำว่าถนอมน้ำใจใดๆ ทั้งสิ้น

"โธ่ พี่พายุอะ... ทีเมื่อคืนไม่เห็นบ่นว่าร้อนเลยนี่คะ แถมยังกอดฝันซะแน่นจน..."

"หุบปาก แล้วไปนั่งรอเงียบๆ ไป"

พายุกดเสียงต่ำตัดบท ขี้เกียจฟังยัยผู้หญิงหิวแสงตรงหน้าพล่าม เขาเดาะลิ้นอย่างขัดใจ เสยผมลวกๆ คว้าเสื้อเชิ้ตฮาวายมาพาดบ่า พาฝันหน้าตึงไปนิด แต่ระดับตัวแม่มีหรือจะยอมเสียฟอร์ม เธอส่งยิ้มยั่วยวนกลับไป ไม่โวยวายให้ดูเป็นนางอิจฉาราคาถูก เพราะรู้ดีว่าผู้ชายอย่างพายุ ยิ่งตามติดมันยิ่งรำคาญ ปล่อยให้มันไปหงุดหงิดตามประสาเถอะ เดี๋ยวคืนนี้ค่อยไปทวงคืนให้เตียงหัก!

พายุส่ายหัวอย่างเบื่อหน่าย โคตรน่าเบื่อ... เขาเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อกึ่งคาเฟ่เล็กๆ สไตล์มินิมอลตรงหัวมุมถนนริมหาด กะจะหาอะไรเย็นๆ กระแทกปากดับความหงุดหงิดสักหน่อย

**********************

“ฝากกดหัวใจ กดแชร์ เก็บเข้าชั้น คอมเม้นต์น่ารักๆ ไว้เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ🥰🙏”