“เธอเป็นลูกสาวเจ้าของโรงพยาบาล... หน้าที่ของเธอคือรักษาเกียรติ ไม่ใช่ทำตัววุ่นวายด้วยการวิ่งไล่ตบผู้หญิงของพี่!”
‘ขนม’ คุณหนูนิเทศปี 4 จอมแสบที่ไม่มีใครกล้าต่อกร เธอใช้ชีวิตอยู่บนความเอาแต่ใจและคำนินทาลับหลังว่าเป็น ‘นางมาร’ แต่ที่เธอต้องร้าย ที่เธอต้องวีน ก็เพราะ ‘เขา’ และเขาก็เป็นเพียงคนเดียวที่เธอไม่ค่อยกล้าแผลงฤทธิ์ด้วยเท่าไรนัก
‘หมอคีย์’ พี่ชายบุญธรรมสุดเย็นชาที่พ่อฝากฝังให้ดูแลเธอและธุรกิจทั้งหมดของตระกูล เนื่องจากจำเป็นต้องไปต่างประเทศกะทันหัน ธุรกิจหมื่นล้านพร้อมกับลูกสาวเพียงคนเดียวของ ‘ท่านคเชนทร์’ นั่นคือหน้าที่ที่เขาต้องดูแลเท่าชีวิต
แต่น้องสาวต่างพ่อต่างแม่ของเขากลับไม่ได้มองเขาเป็นเพียงแค่พี่ชายต่างสายเลือด แต่เขาคือ ‘ว่าที่สามี’ ในอนาคตของตัวเอง ในเมื่อพูดดีด้วยแล้วไม่ชอบ งั้นการ ‘อ่อย’ ก็เป็นหนึ่งในวิธีที่ดีเหมือนกัน ผู้ชายจะเย็นชาต่อร่างกายอันเย้ายวนใจนี้ได้นานแค่ไหนกันเชียว
สำหรับคนอื่น เขาคือศัลยแพทย์ผู้สูงส่งและสุภาพบุรุษไร้ที่ติ แต่สำหรับเธอ เขาคือหุ่นยนต์หน้าตายที่คอยแต่จะพ่นคำพูดใจร้ายเชือดเฉือนหัวใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
ยิ่งเมื่อ ‘เรย์’ แฟนเก่าหน้าเงินของเขากลับมาในฐานะผู้ช่วยหมอคนใหม่ คีย์ยิ่งเย็นชาและผลักไสขนมออกไปให้ไกลตัว จนขนมต้องหนีไปพึ่งพาอ้อมกอดของ ‘หมอธันวา’ พี่หมอเพื่อนร่วมงานของคีย์ที่แสนดี...
แต่เขากลับลืมไปว่า... ยิ่งผลักไส หัวใจเขายิ่งร้อนรน และเมื่อความหึงหวงมันพุ่งล่วงหน้าเกินคำว่า ‘พี่ชาย’ มาดคุณหมอผู้สุขุมจึงหลุดลอย เหลือเพียงซาตานในเสื้อกาวน์ที่พร้อมจะกักขังเธอไว้บนเตียง!
.
.
.
“รู้ใช่ไหมว่าพี่เป็นหมอ... พี่รู้ดีว่าต้อง ‘กด’ ตรงไหนให้เธอเจ็บ และต้อง ‘กระแทก’ ตรงไหนให้เธอจุก!”
“เธอจะเหยียบหัวใครก็ได้ขนม แต่เธอไม่มีสิทธิ์ไปซบไหล่ใคร! ในเมื่อความหวังดีของพี่มันไม่มีค่า... งั้นก็ลองมาสัมผัสความ ‘เหี้ย’ ของพี่ดูบ้าง ว่ามันจะทำให้เธอลืมมันไปได้กี่วัน!”
คำเตือน
ห้าม!!! อ่านในที่สาธารณะ เพราะมันไม่เหมาะสำหรับเด็ก >///<
Guest
