กลิ่นแป้งดินสอพองจางๆ ผสมกับกลิ่นอายความชื้นในอากาศ... สงกรานต์สำหรับคนอื่นคือเทศกาลแห่งความสุข แต่สำหรับ 'น้ำหวาน' มันคือช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อยความอัดอั้นที่สะสมมานานปี
เธอมองเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ ผิวขาวผ่องแบบสาวเหนือที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อลายดอกสีสดใสซึ่งเริ่มเปียกปอนเพียงเล็กน้อย รอยยิ้มที่เธอมอบให้ 'เอก' สามีผู้แสนดีก่อนออกจากบ้าน เป็นเพียงหน้ากากที่เธอสวมใส่เพื่อประคองชีวิตคู่ที่ไร้รสชาติเอาไว้
แต่คืนนี้ ภายใต้แสงไฟสลัวและเสียงเบสที่ดังก้องอยู่ในอก น้ำหวานรู้ดีว่าเธอกำลังมองหาอะไรบางอย่าง... อะไรบางอย่างที่สามีของเธอให้ไม่ได้ อะไรบางอย่างที่ดิบเถื่อน รุนแรง และทำให้เธอรู้สึกถึงการมีชีวิตอยู่อีกครั้ง โดยที่ไม่รู้เลยว่า 'สิ่งนั้น' กำลังจ้องมองเธออยู่ในเงามืดหลังม่านน้ำ
