เมื่อคุณหมอเป็นดั่งดวงเดือน เธอก็ขอแค่เป็นดวงดาวคอยรายล้อมอยู่ ไกล ๆ
แต่ไม่มีวันหายไปไหนตลอดกาล
**************************************************
**หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งก็เรื่องนี้แหละ......ความรู้สึกของคนคนแอบรัก***
**************************************************
“ถ้าอย่างนั้นกันตาขออะไรคุณหมออย่างหนึ่งได้ไหมคะ”
หญิงสาวทำท่าเซ็กซี่และส่งแววตาที่แสนจะเจ้าชู้ยั่วยวนให้กับคุณหมอวาฤทธิ์
“ทำตาแบบนี้จะให้พี่ช่วยอะไร”
วาฤทธิ์จากที่ไม่เคยเป็นฝ่ายเขินเจอสายแบบนี้เข้าไปคุณหมอก็เขินเป็นเหมือนกัน
“คุณหมอขา...ทำลูกให้หนูหน่อย”
**************************************************
กันตาเดินไปส่งชายหนุ่มที่ประตูด้วยหัวใจที่อยากจะขอกอดเขาสักครั้ง เพราะกลัวว่ากลับบ้านไปคราวนี้เธอกับเขาอาจจะไม่ได้เจอกันอีก
“คุณหมอคะ กันตาขอ...”
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดออกไปคนตัวสูงกว่าก็เป็นฝ่ายยกแขนขึ้นมาโอบกอดเธอไว้แน่นแทน
“พี่ขอโทษนะครับ ที่หายไป”
น้ำตาที่หญิงสาวที่คิดมาตลอดว่าเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่คิดที่จะร้องเพราะเธอกับเขาเป็นแค่คนรู้จักกันเท่านั้น แต่พอได้ยินแบบนี้ทุกอย่างก็ห้ามไว้ไม่อยู่
“อย่าหายไปอีกนะคะ”
“ครับ พี่ชอบจังที่เราเรียกพี่ว่าคุณหมอ ยายหนู”
แค่กอดกันตาก็อิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูกแต่มันไม่ใช่แค่นี้ก่อนที่ประตูจะปิดลงเขากลับหอมแก้มเธอและปิดประตูเดินกลับไป ปล่อยให้คนถูกหอมยืนตกใจนิ่งอยู่แบบนั้น
***ฝากผลงานของปะหนันไว้ในชั้นหนังสือสักเรื่องนะคะ**
Guest
