ลวงเล่ห์ เสน่ห์มารยา

พรินแสร้งโน้มกายลงมาในท่าโก้งโค้งจนใบหน้าแทบจะชนกับเขา  อีกฝ่ายตกอยู่ในอาการตะลึงงัน สายตาไม่อาจละไปทางไหนได้เลย ลมหายใจอุ่นที่รินรดอยู่บนใบหน้าของเขามันช่างเย้ายวนราวกับคำเชื้อเชิญ เป็นสัญญาณบางอย่างที่กระตุ้นให้เขาอยากจะกระโจนเข้าไปค้นหาความลับในร่างกายของหล่อนให้ลึกซึ้งกว่านี้

​อาคมรู้สึกถึงปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกายที่เริ่มขยายตัวและแข็งขืนอยู่ใจกลางลำตัว สัญชาตญาณสัตว์เพศผู้กำลังเรียกร้องให้เขากระทำการบางอย่าง มันโหยหาสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาให้คู่กัน... และสิ่งนั้นก็อยู่ตรงหน้าเขาแล้วในตอนนี้

​“รบกวนพี่ใหญ่... ช่วยเก็บเช็คใบนี้ให้รินหน่อยสิคะ”

​ลมหายใจของพรินเริ่มกระชั้นถี่ หล่อนขยับกายอีกครั้งโดยใช้มือทั้งสองข้างเกาะพนักพิงโซฟาเอาไว้ ยืดตัวขึ้นเล็กน้อยจนปทุมถันชูชันมาหยุดอยู่ระดับสายตาของอาคมพอดี ร่องอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าบางเบาจ่ออยู่ตรงปลายจมูกจนชายวัยกลางคนทำตัวไม่ถูก