เวลคัมทูประตูหลังมาเฟีย

กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกที่อบอวลอยู่หลังประตูวิมานสีทอง อาบอบนวดที่หรูหราที่สุดในย่านพระรามเก้าไม่ทำให้ 'เสี่ยไอยรา' รู้สึกผ่อนคลายแม้แต่น้อยชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำสนิทปลดกระดุมบน นั่งเอนหลังพิงโซฟาหลุยส์ตัวยาวในห้องรับรองส่วนตัว แววตาคมปลาบดุจพยัคฆ์กวาดมองเหล่านางงามที่ยืนเรียงรายสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นส่งยิ้มหวานยั่วยวนนั่นไม่ได้ทำให้สมพารใหญ่อยากจะกินไก่วัดแม้แต่น้อย

เพราะมาเฟียไม่ได้เหมือนกันทุกคนเสมอไป

เสี่ยไอรยาผู้ขึ้นมารับตำแหน่งมาเฟียกระทันหันในวัยเพียง 33 ปีนั่งอัดควันบุหรี่เข้าปอดลอยฟุ้ง ราวกับอยู่ในความฝัน เขาคุมทั้งซ่อง ผับ และบ่อนการพนันจนเป็นเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล แต่กลับไม่มีใครเคยได้ร่วมหลับนอนกับคนที่หล่อเหลาร้ายกาจแต่ดูร้อนแรงคนนี้

ไม่มีใครพิเศษพอให้เข้าไปถึงตัวอิงแอบใกล้ชิดได้เลยแม้แต่คนเดียว

ร่างกำยำกับใบหน้าคมเข้ากับควันบุหรี่ที่ลอยฟุ้งปกคลุมห้องส่วนตัวเหนือคุมทั้งซ่อง ผับ และบ่อนการพนันจนเป็นเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล แต่กลับไม่มีใครเคยได้ก้าวข้าม "เส้น" เข้าถึงตัวเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว

"เสี่ยขา~คืนนี้รับน้องหนูไปนวดแก้เมื่อยไหมคะ?" แม่เล้าวัยดึกรีบเสนอตัวเด็กท็อปฟอร์มที่เพิ่งมาใหม่ "น้องเขามือเบา งานดีรับรองเสี่ยไอจะต้องติดใจแน่ๆ"

"บอกว่าไม่ไง" เสียงทุ้มต่ำตวาดนิ่งๆ แต่ทรงอำนาจจนคนฟังสะดุ้งโหยงจนตัวโยน

ไอยราหลับตาลง ภาพในอดีตเมื่อ 15 ปีก่อนผุดขึ้นมาในหัวราวกับหนังม้วนเก่าที่ฉายซ้ำไม่รู้จบภาพของพ่อเขาที่เป็นมาเฟียรุ่นก่อน นอนจมกองเลือดอยู่บนเตียงหรูข้างกายมีผู้หญิงคู่นอนที่พ่อนอนกกกอดด้วยความไว้ใจ แต่เธอกลับซ่อนมีดสั้นไว้ใต้หมอนแล้วปาดคอพ่อเขาจนหลอดลมขาดกระจุยต่อหน้าต่อตาเด็กหนุ่มวัย 18 ในวันนั้นเธอคือหนอนบ่อนไส้ของแก๊งคู่อริ

สำหรับไอยรา 'ความรัก' ไม่ใช่ความสุข... แต่มันคือ 'ช่องโหว่' ที่ทำให้คนเราตายได้ง่ายที่สุด