พันธะร้าย โซ่ตรวนมาเฟีย

“หึ... เกียรติและศักดิ์ศรีงั้นเหรอ?” สิงหราชแค่นหัวเราะ พลางย่างสามขุมเข้าหาจนรันต้องถอยหลังไปติดผนัง “มันหมดลงไปตั้งแต่นายก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้วรัน และมันจะยิ่งไร้ค่าเมื่อนายอยู่บนเตียงของฉัน!” 

“นี่คุณ! ดูถูกกันมากเกินไปแล้วนะ!” 

“อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน!” สิงหราชตวาดกลับเสียงดังลั่นจนรันสะดุ้งสุดตัว “และอย่ามาเรียกฉันเหมือนเราเท่าเทียมกัน... นายมันก็แค่ของเล่นระบายอารมณ์ เรียกฉันว่า ‘นายท่าน’ เหมือนที่คนอื่นเรียกซะ!” 

“แต่ผมไม่ใช่ลูกน้องคุณ!” รันยังคงพยายามรักษาเศษเสี้ยวสุดท้ายของศักดิ์ศรีเอาไว้ 

“ใช่ นายไม่ใช่ลูกน้อง...” สิงหราชโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาคมกริบดูร้ายกาจจนน่าหวาดหวั่น “แต่นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป... นายคือทาสในอาณัติของฉันเพียงคนเดียว!”