หนีรักหนุ่มเพลย์บอย

ใบบัว... ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง อาการปวดหัวเข้าเล่นงานเธออย่างหนัก  ร่างกายเจ็บระบมไปทั้งตัวประหนึ่งถูกรถบรรทุกวิ่งทับไปมาทั้งคืน โดยเฉพาะความร้าวระบมกลางกายสาว เธอรู้สึกได้ถึงความเปียกแฉะบริเวณข้างขาอ่อนเมื่อเปิดผ้าห่มก็เห็นของเหลวหนืดปนผสมสีเลือดข้น ตอนนั้นเธอถึงถึงได้รู้ว่าตนเองอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ซึ่งไม่ใช่สิ่งผิดปกติเพราะเธอเป็นคนที่ชอบอยู่ในชุดวันเกิดเวลาอยู่คนเดียวในห้องนอนของเธออยู่แล้ว แต่ที่มันผิดไปจากปกติคือ ท่อนแขนหนัก ๆ แข็งสีเข้มที่ยังพาดผ่านเอวบางและฝ่ามือของหยาบยังคงเกาะกุมเต้านมขาวของเธอประหนึ่งเป็นที่พักแขนแสนสบายนี้ซิ ที่เป็นเหตุให้ใบบัวต้องกระพริบตาถี่ ๆ และก้มลงไปมองอีกรอบ เมื่อคืนยัยมายด์ สาวน้อยไฮโซคนสวยประจำกลุ่มเพื่อนสนิทของเธอจัดเลี้ยงวันเกิดที่บาร์แห่งหนึ่ง ซึ่งเธอที่เพิ่งทำงานเสร็จและไปถึงงานเลี้ยงคนสุดท้ายก็จัดหนักจัดเต็ม ซัดเหล้าเข้าไปเพียว ๆ เพราะกลัวเมาตามขบวนเพื่อนไม่ทัน แล้วหลังจากนั้นภาพของเธอก็ดับสนิท ภาพสุดท้ายที่จำได้คือยัยมายด์เจอกับแก็งพี่ชายสุดหล่อของนาง แล้วหลังจากนั้นละ มันยังไง ยิ่งคิดอาการคลื่นเหียนอาเจียนก็พาลจะตีขึ้นให้เธอเอาของเก่าออกมา ใบบัวค่อย ๆ หันไปมองหน้าเจ้าของท่อนแขนหนา ก็เห็นใบหน้าคมเข้มแบบลูกรักพระเจ้า กำลังนอนหลับสนิท ขนตาที่เป็นแพขยับเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจที่สม่ำเสมอของเจ้าของใบหน้า จมูกโด่งเป็นสันที่เข้ากับรูปหน้าอย่างลงตัว  ซึ่งใบบัวจำได้ว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของพี่ชายยัยมายด์ “ฉิบหายแล้ว เพื่อนพี่ยัยมายด์ ฉันมาจบอยู่ตรงนี้ได้ไงว่ะ”