เพราะชีวิตมันไม่ง่าย การมีใครสักคนคอยให้พึ่งพิงจึงนับว่าเป็นหนทางที่ดีกว่าเป็นไหนๆ เพียงใช้เรือนร่างและพรหมจรรย์แลกเปลี่ยน ชีวิตสุขสบายก็มากองอยู่ตรงหน้าแล้ว
มีคอนโดหรูหราเป็นที่อยู่อาศัย
มีบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดใช้ได้เต็มที่
ไหนจะรางวัลพิเศษหากสามารถทำให้ เสี่ย พึงพอใจอีกก้อนใหญ่
เมื่อเทียบกับต้องเป็นเด็กสาวที่เสมือนเด็กกำพร้าจบแค่ม.6 ต้องหางานทำหาเช้ากินค่ำ ระรันขอเลือกใช้ร่างกายตนเองให้เป็นประโยชน์จะดีเสียกว่า!
ไม่เพียงมีเงินใช้อยู่อย่างสุขสบายแล้ว เธอยังสามารถได้เชยชม เสี่ยรูปงาม ล่ำบึกเป็นอาหารตาชั้นยอดได้อีกด้วย แบบนี้ใครปฏิเสธก็โง่เกินไปแล้ว!
"โทรหาไม่ติด" เสียงทุ้มกล่าวไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา
ระรันหยิบสมาร์ทโฟนออกมาเปิดดู เมื่อพบว่ามันดับสนิทไร้สัญญาณก็พบว่าตนเองสะเพร่าปล่อยให้มันแบตหมดจนได้
"ขอโทษค่ะ วันหลังฉันจะซื้อพาวเวอร์แบงค์ติดเอาไว้จะไม่ปล่อยให้แบตหมดอีก"
"สองแสน"
"คะ?"
"พาวเวอร์แบงค์นั่นสองแสนพอไหม?"
"เอ่อ… " คนฟังกระพริบตาถี่ สมองประมวลผลเพียงครู่ก็ยิ้มกว้าง "พอค่ะ สองแสนพอแน่นอนค่ะ!"
พาวเวอร์แบงค์ราคาแพงสุดไม่เกินสองหมื่น เมื่อเทียบกับสองแสนที่ถูกโอนเข้าบัญชีอย่างรวดเร็วแล้ว… ปฏิเสธก็โง่แล้ว!
Guest
