ลูกเลี้ยงเอวดุ

บ้านหลังงามสไตล์โมเดิร์นของ ‘ชลธาร’ นักธุรกิจหนุ่มใหญ่ที่ยังคงความแกร่งและดุดันไปทุกสัดส่วน ดูเหมือนจะเป็นวิมานที่ใครหลายคนอิจฉา โดยเฉพาะเมื่อเขาแต่งงานใหม่กับ ‘วรรณา’ สาวสวยวัยสะพรั่งที่พกเอาความเอวบางร่างน้อยมาเติมเต็มชีวิตคู่มาได้เกือบสามปี 

แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ความหรูหรานั้น มี ‘เชื้อไฟ’ ชั้นดีที่กำลังรอวันปะทุ 

‘ชลธีร์’ ลูกชายเพียงคนเดียวของชลธารที่ตอนนี้อยู่ในวัยแตกเนื้อหนุ่มเต็มตัว เด็กชายตัวผอมในวันวานกลับกลายเป็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำยำถอดแบบพ่อมาเป๊ะ ๆ แถมความ ‘ใหญ่โต’ ที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงกีฬาขาสั้นนั่นยังฉายแววความดุดันจนคนเป็นแม่เลี้ยงอย่างวรรณาแอบลอบกลืนน้ำลายอยู่บ่อยครั้ง 

“น้าครับ... พ่อยังไม่กลับเหรอครับ?” 

เสียงทุ้มต่ำของชลธีร์ดังขึ้นทางด้านหลัง ขณะที่วรรณากำลังยืนจัดแจกันดอกไม้อยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวเนื้อบางเบาที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบตากับดวงตาคมกริบของลูกเลี้ยงที่จ้องมองเธออย่างไม่กระพริบ 

“ยังเลยค่ะ เห็นว่าวันนี้มีประชุมดึก” 

วรรณาพยายามรวบรวมสติ แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นเป้ากางเกงของชายหนุ่มที่มันนูนเด่นพุ่งชนตาจนใจสั่น ชลธีร์ไม่ได้ขยับหนี แถมยังก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นกายหนุ่มหอมกรุ่นปะทะจมูก 

“งั้นคืนนี้... ก็มีแค่ผมกับน้าสองคนสิครับ?” 

มุมปากหนายกยิ้มร้าย แววตาของชลธีร์ไม่ได้ดูเหมือนเด็กที่คุยกับแม่เลี้ยงสักนิด แต่มันคือสายตาของสัตว์ตัวผู้ที่กำลังจ้องจะขย้ำเหยื่อที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘เมียพ่อ’ ให้จมเขี้ยว 

*** 

"น้าเหงาขนาด... ต้องหาตัวช่วยแบบนี้เชียวเหรอครับ?" 

สายตาของเขาไม่ได้มองแค่ตาเธอ แต่มันเลื่อนลงมาจดจ้องที่ริมฝีปากสั่นระริกของแม่เลี้ยง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปยังพัสดุในมือที่เขาบีบมันจนเข้ารูปทรงชัดเจนกว่าเดิม 

“ก็... ก็คุณธารเขาไม่ค่อยมีเวลาให้น้า น้าก็แค่...” 

“ก็เลยสั่ง ‘ของปลอม’ มาสนองตัวเองเหรอครับ?” 

คำพูดตรงไปตรงมาของลูกเลี้ยงทำเอาวรรณาหน้าร้อนผ่าวเหมือนโดนตบหน้ากลางศาลาวัด ความอับอายแล่นพล่านจนขอบตาเริ่มร้อนผ่าว 

“ของแบบนั้น... มันจะไปสู้ของจริงได้ยังไงกันครับ” 

***