เนรเทศแล้วไง! ของไหว้ฉันไฮเทคแล้วกัน

“ปลูกผักกลางฤดูหนาวน่ะรึ? บ้าไปแล้ว” ในวันที่ตระกูลลู่ถูกใส่ไคล้และเนรเทศสู่ดินแดนรกร้างแห่งแดนเหนือ ทุกคนต่างคิดว่าพวกเขาต้องแข็งตาย ทว่า  ลู่เสี่ยวซี  กลับยิ้มกริ่ม เธอไม่ได้มาตัวเปล่าแต่มาพร้อมกับ "ระบบเชื่อมต่อลูกหลานปี 2100" เมื่อเจลไฟฟ้าสถิตกลายเป็นเครื่องมือดัดหลังพวกขุนนางชั่ว! จากนักโทษตกยาก สู่ เทพธิดาแห่งท้องทุ่ง ผู้กุมเสบียงกรังของกองทัพพยัคฆ์ แม้แต่อดีตท่านอ๋องผู้เย็นชา ยังต้องยอมลงจากหลังม้ามาช่วยนาง... ถือจอบขุดดิน 

 นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของไรท์ ที่อยู่ดีๆ ก็นึกถึงเทศกาลเช็งเม้งที่เหล่าบรรดาลูกหลานมารวมตัวกันกราบไหว้วิญญาณบรรพบุรุษ และเผาของเซ่นไหว้ไปให้ (ในยุคนี้เผาของแปลกๆ ก็เยอะ) เลยทำให้เกิดคำถามและเกิดไอเดียในการเขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้น

ในการเขียนนิยายเรื่องนี้ของไรท์จึงมีการอ้างอิงในช่วงยุคสมัยของจีนโบราณ (ในห้วงมิติอื่น) และแต่งขึ้นจากจินตนาการความมึน ความงง ความสงสัย ความคิดเองเออเอง และไม่มีตรรกะใดๆ ทั้งสิ้น ซึ่งปรับแต่งตามความชอบส่วนตัวของไรท์ ตัวละครต่างๆ และสถานที่ในนิยายไม่มีอยู่จริงไรท์แต่งขึ้นตามความมึนของไรท์เอง

ขึ้นชื่อว่านิยายมันมีความไม่สมเหตุสมผลมากน้อยอยู่แล้ว และแน่นอนนิยายเรื่องนี้ก็เช่นกัน 'จงอ่านนิยาย ให้เป็นนิยายและอย่าถามหาเหตุผลในนิยาย เพราะมันไม่มี มันมีแต่จินตนาการที่อยู่ในหัวของคนแต่งนิยายเท่านั้น' ชอบไม่ชอบยังไงก็ติชมกันได้นะคะ อย่าติแรงถึงไรท์จะแก่แล้วแต่ใจอ่อนไหวนัก ถ้ามีคำผิดตรงไหนหรือมีรูปประโยคผิดไปบ้าง รบกวนเตือนไรท์ได้เลยนะคะ สุดท้ายขอให้ทุกท่านอ่านนิยายกันอย่างสนุกค่ะ

ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่เป็นค่าไฟ ค่าเนต ค่าหมอนวดแก้ปวดหลัง ค่ากาแฟ และกำลังใจค่ะ 

"ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และฉบับเพิ่มเติม พ.ศ.2558 ห้ามคัดลอกเนื้อหาในนิยายก่อนได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน 

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ชื่อบุคคล สถานที่ ยุคสมัย พิธีกรรมและประเพณีล้วนถูกแต่งเติมมาจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น เนื้อเรื่องนิยายไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ ไม่มีเจตนาบิดเบือน ลบหลู่ ดูหมิ่นประวัติศาสตร์ ทุกอย่างล้วนแต่งเติมจากจินตนาการของผู้แต่งนิยายเรื่องนี้ เพื่อสร้างอรรถรสในการอ่าน 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น"