แต่สำหรับ 'กองทัพ' ตัวอันตรายแห่งวิศวะ... เขารู้ดีกว่าใครว่าภายใต้แว่นตาหนาเตอะและเสื้อผ้าไซส์ยักษ์นั่น ซ่อนทรวดทรงโค้งเว้าและหน้าอกหน้าใจที่ 'โคตรน่าขย้ำ' เอาไว้มากแค่ไหน!
สิบห้าปีที่คลาดสายตา ยัยเด็กแก้มยุ้ยที่เคยยื่นลูกอมให้เขา เติบโตมาเป็นสาวซ่อนรูปที่เอาแต่วิ่งหนีเขาหัวซุกหัวซุนเพราะปมในใจ
หนีได้ก็หนีไป... เพราะยิ่งเธอหนี สัญชาตญาณนักล่าของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่าน ไอ้หมาบ้าหวงก้างอย่างเขาจะตามตะครุบ ต้อนให้จนมุม แล้วค่อยๆ ปอกเปลือกยัยแว่นคนนี้ออกทีละชิ้น... จนกว่าเธอจะครางชื่อเขาจนหมดแรง!
"อื้อ... ทัพ... อย่าบีบแรง... เดี๋ยวรอยมันโผล่พ้นเสื้อ..."
เสียงหวานครางประท้วงเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวสอดลึกเข้าไปใต้เสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง บดขยี้ความอวบอิ่มที่ล้นทะลักง่ามนิ้วอย่างเอาแต่ใจ
"โผล่ก็ช่างแม่งดิ ใครกล้ามองนมเมียกู... กูจะควักลูกตามันออกมา"
ชายหนุ่มกระซิบชิดใบหูแดงจัด ขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนคนตัวเล็กสะท้านไปทั้งร่าง
"จำไว้นะพาย... เสื้อตัวใหญ่ๆ พวกเนี้ย มีแค่กูคนเดียวที่มีสิทธิ์กระชากมันออก... และมีแค่กู ที่มีสิทธิ์ได้กระแทกกระทั้นกินของหวานที่ซ่อนอยู่ข้างใน!"
