ใครๆ ก็บอกว่า ‘แทนคุณ’ บาร์เทนเดอร์หนุ่มสุดหล่อประจำร้านนี้คือขวัญใจสาว ๆ ทั่วทั้งมหาวิทยาลัย ผู้หญิงค่อนคณะยอมถ่อมาที่นี่ก็เพื่อจะได้เห็นหน้าใส ๆ ของไอ้หมอนี่เวลาเขย่าเชคเกอร์
แต่สำหรับฉัน... ‘เมต้า’ บอกเลยว่า ‘ก็งั้น ๆ ’
หน้าละอ่อนขนาดนี้ ถ้าเปรียบเป็นเหล้าก็คงเป็นแค่บรั่นดีราคาถูกที่กระดกพรวดเดียวลงคอไปเลยเพียว ๆ ไม่ต้องผสมอะไรให้เสียเวลา เพราะดูทรงแล้ว... ‘อ่อน’
วันนี้ฉันโดนกลุ่มเพื่อนตัวดีลากมาที่ร้านเดิมอีกตามเคย เหตุผลน่ะเหรอ? ก็เพราะฉันมันประเภท ‘คอทองแดง’ ไงล่ะ พวกนางอยากจะเมาหัวราน้ำเพื่อหาผู้ชายกันแค่ไหนก็ได้ เพราะรู้ว่าสุดท้ายจะมีฉันเป็นคนคอย ‘เก็บศพ’ พาพวกนางกลับไปส่งถึงที่
“อีพวกภาระเอ๊ย... อยากมาหาผู้ แต่เสือกทำตัวเป็นภาระคนอื่นอีก”
ฉันบ่นอุบอิบขณะกระดกแก้วในมือสายตามองไปที่บาร์เทนเดอร์หน้าใสที่คนเขารุมล้อม แต่แล้วจู่ ๆ สายตาคมกริบคู่นั้นก็ตวัดมาสบตากับฉันเข้าอย่างจัง รอยยิ้มมุมปากที่ดูร้ายกาจผิดกับหน้าตาละอ่อนนั่นทำใจกระตุกวูบ
[คำเตือน: นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาอีโรติกขั้นสุด (NC20+) การใช้ถ้อยคำหยาบโลน ดิบเถื่อน และตรงไปตรงมา ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีโลกสวยหรืออายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน... และเตรียมทิชชู่ไว้ซับกำเดาให้ดี!]
Guest
