ข้าเพียงอยากเป็นองค์หญิงปลาเค็ม แต่ทำไมถึงได้กลายมาเป็นมารดา(เลี้ยง)ของเจ้าแฝดสองไปได้เล่า

อรัมภบท 

เมื่อ ‘เซี่ยอี้โหรว’ องค์หญิงใหญ่ผู้สูงศักดิ์มีปณิธานแรงกล้าเพียงหนึ่งเดียวคือการเป็น ‘ปลาเค็ม’ นอนนิ่ง ๆ ไม่ขยับเขยื้อน กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน  

ใครจะตีกับใครก็เชิญเถิด...ปลาเค็มตัวนี้ขอนอนต่ออีกงีบ! 

ทว่าโชคชะตาช่างกลั่นแกล้ง ในคืนเทศกาลซีซี นางดันตกกระไดพลอยโจน จนถูกคนวางแผนร้ายใส่โดยไม่รู้ตัว  

กว่าจะรู้ตัวก็ถูกโยนโครมเข้าไปในจวนของ ‘ฉินม่อไป๋’ อัครมหาเสนาบดีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา ‘หมึกขาวแห่งราชสำนัก’  

ผู้ที่ทำอะไรล้วนไร้ร่องรอย และอำมหิต จนพวกขุนนางกังฉินล้วนกลายเป็นตะพาบในไห...ดิ้นหนีอย่างไรก็ไม่หลุด! 

แล้วสตรีแบบบางอย่างนาง...มีหรือจะรอด!! 

แต่พอก้าวเท้าเข้าจวนมาได้ไม่ทันไร ปลาเค็มถึงกับต้องตาค้าง! เมื่อพบว่าการแต่งงานครั้งนี้กลับ ‘ซื้อหนึ่งได้ถึงสาม’  

นอกจากจะได้สามีหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์มาหนึ่งคน ยังพ่วงก้อนแป้งทั้งสองเป็น ‘แฝดจอมป่วน’ 

“ท่านพ่อเจ้าคะ สตรีผู้นี้น่ะหรือ...ที่จะมาเป็น ‘ท่านแม่’ ของพวกลูก?” เจ้าก้อนแป้งแก้มป่องหันไปถามบิดาด้วยแววตาสงสัย 

ในขณะที่เด็กชายใบหน้าคล้ายบิดาย่อส่วน เอียงคอพยายามมองลอดเข้าไปหลังพัดมงคล เพื่อสำรวจใบหน้าของสตรีที่จะมาเป็นมารดาเลี้ยงคนใหม่  

ยามได้เห็นเครื่องหน้าของเซี่ยอี้โหรวชัด ๆ เขาก็ไหวไหล่พลางเอ่ยสมทบคำพูดของน้องสาวด้วยท่าทางแก่แดดแก่ลม 

“อืม... ‘ท่านแม่’ ก็หน้าตาก็งั้น ๆ” 

สิ้นคำวิจารณ์ของเด็กชาย เซี่ยอี้โหรวถึงกับนิ่งอึ้งไป เด็กสองคนนี้เรียกเจ้าหมึกขาวแห่งราชสำนักว่าท่านพ่อ  

งั้นก็...หมายความว่าเขามีลูกมาแล้วสองคนน่ะสิ! 

“คนอื่นบอกว่าข้าได้กำไรที่ซื้อหนึ่งได้ถึงสาม แต่สำหรับข้า...นี่มันการค้าขาดทุนย่อยยับชัด ๆ!” 

นางอยากนอนนิ่งๆ ในจวนเป็นปลาเค็มตากแห้ง แต่สามีตัวดีกลับขยันจับนางมา ‘ขอดเกล็ด’ จับนางมา ‘ทอด’  

จนปลาเค็มอย่างองค์หญิงใหญ่ถึงกับไหม้เกรียม ทั้งยังหมายจะ ‘กิน’ รวบหัวรวบหาง...กินรวบทั้งครีบก็ยังไม่เหลือ! 

ยังมีเจ้าก้อนแป้งทั้งสองก็ยังมารุมล้อมรอบกายนาง ไม่ว่างเว้นเลยสักวัน...ยังกับเด็กเห่อของเล่นใหม่ 

สวรรค์...ข้าจะได้นอนนิ่งๆ ตอนไหนกัน!! 

ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ เป็นเรื่องที่ทั้งตลกและซึ้งไปพร้อม ๆ กัน ...อุปสรรคจะเกิดแต่ดันโดนปลาเค็มคุมกำเนิดเสียก่อน 5555 

แนะนำตัวละครพิเศษ 

เซี่ยอี้โหรว หรือ ลวี่โหรวเอ๋อร์ เป็นองค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นเซี่ยที่ไปเติบโตนอกวัง (แคว้นต้าเฉิง) ในฐานะสามัญชนถึง 26 ปี จึงได้กลับสู่ฐานันดรเดิม 

ย้อนกลับไปเมื่อ 26 ปีที่แล้วในช่วงที่นางยังเป็นทารกแบะเบาะ อำนาจของตระกูลลิ่วสูงส่ง จนไม่อยากให้มีบุตรที่เกิดจากรัชทายาทเซี่ยอี้หวาย (บิดาของเซี่ยอี้โหรว) กับสตรีอื่น ด้วยหวังว่าบุตรสาวของตนที่เป็นนางกำนัลขั้นหนึ่งในตำหนักบูรพา (ในตอนนั้น) จะสามารถปีนเตียงองค์รัชทายาท และให้กำเนิดบุตรของเซี่ยอี้หวายได้ก่อนเป็นคนแรก 

ด้วยแคว้นเซี่ยไม่ว่าชายหรือหญิงล้วนครองราชย์ได้เช่นกัน 

เมื่อมารดาของเซี่ยอี้โหรวที่เป็นเพียงนางกำนัลอุ่นเตียงให้รัชทายาทเซี่ยอี้หวายในตอนนั้นเกิดตั้งครรภ์และคลอดทารกหญิงออกมาเป็นคนแรก จึงถูกตามล่าสังหารจากตระกูลลิ่วอย่างไม่ลดละ 

ทำให้มารดาของทารกน้อยจึงต้องพาบุตรสาววัยไม่ถึงเดือนหนีระหกระเหเร่ร่อนออกจากบ้านเกิดเมืองนอนไปไกลถึงแคว้นต้าเฉิงเพื่อเอาชีวิตรอด การใช้ชีวิตแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ตลอดเวลาทำให้เซี่ยอี้โหรวซึมซับความหวาดระแวง และความลำบากมาตั้งแต่เด็ก ๆ 

ในวัยสิบสี่ปีในช่วงที่หลบหนีอยู่ในแคว้นต้าเฉิง มารดาของนางได้สิ้นใจตายที่นั่น ทว่าก่อนตาย...คำพูดของมารดาที่บอกว่านางเป็น ‘ตัวภาระ’ ถึงมารดาจะพูดด้วยความจนใจ แต่คำนั้นกลับฝังรากลึกในจิตใจของเด็กสาววัยใกล้ปักปิ่น ทำให้นางโตมาพร้อมความรู้สึกว่าการสานสัมพันธ์กับผู้อื่น การมีความรัก หรือมีครอบครัว คือการสร้างภาระยุ่งยากให้กับตนเอง และผู้อื่น 

นี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้ลวี่โหรวเอ๋อร์เลือกใช้ชีวิตแบบ “ปลาเค็ม” ไม่ทำอะไร ไม่ยุ่งกับใคร ไม่สนิทกับใครเกินควร ทว่าสุดท้ายก็ยังต้องมาหนีตาย เพราะหมู่บ้านของนางถูกตามล่าหมายจะฆ่าปิดปาก โดยองค์ชายสี่แห่งแคว้นต้าเฉิง เพื่อให้เรื่องการทุจริตการสร้างเขื่อนที่ชาวบ้านได้รับรู้และพยายามรายงานทางการกลายเป็นความลับไปตลอดกาล ด้วยการปกป้องเด็กน้อยผู้หนึ่งทำให้ลวี่โหรวเอ๋อร์โดนพิษไม่ฟื้นคืนสติ แต่โชคยังดีที่น้องสาว...เซี่ยอี้หราน (จากเรื่องนางร้ายคนนี้อยากมีสามีใหม่) ที่กำลังตามหาพี่สาวสามารถช่วยชีวิตหญิงสาวเอาไว้ได้ และพาหญิงสาวคืนสู่ฐานนันดรเดิม...องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นเซี่ย และได้กลายมาเป็นเซี่ยอี้โหรวในปัจจุบัน 

นิยายเรื่องนี้ คือเรื่องราวต่อจากนั้น... 

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- 

ปกรูปโดย : ร้านปกสำเร็จเสี่ยวเฟิง 

จัดเรียงองค์ประกอบรูปโดย : เยี่ยอิง 

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- 

ฝากกด ❤️ และกด 📗เก็บเข้าชั้นให้ด้วยนะคะ 

และฝากกดติดตามนักเขียนตัวน้อย ๆ ด้วยนะคะ มีเรื่องใหม่มาจะได้ไม่พลาดการอัพเดทค่ะ 

หนึ่งคอมเม้นต์ของท่านคือกำลังใจของนักเขียน...ขอขอบคุณทุก ๆ คอมเม้นต์เลยนะคะ 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม และสนับสนุนกันมาตลอดนะคะ //ไหว้ย่อ 

หนงจินจิน