เพียงฟ้า

ไอ้ด้าว ก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในกระท่อม "แม่! ข้าไปนิมนต์ท่านเลวะคุต นักบวชที่เคยรักษาควายขาหักมาได้แล้ว!"

​เพียงฟ้าชะงักกึก ชื่อนั้นปานสายฟ้าฟาดกลางใจ เธอหันไปมองทางประตู พบร่างชายแก่ในชุดนักบวชสีเขียวที่ก้าวเข้ามาอย่างสำรวม ทว่าสายตาที่จ้องมองมายังนางกลับวาวโรจน์ด้วยความตัณหา... ไอ้โล้นเลวะคุต! ไอ้คนใจบาปที่เคยพรากพรหมจรรย์นางในวัดร้าง!

​มันย่างสามขุมเข้ามาใกล้ จ้องมองเพียงฟ้าที่สั่นระริกปานลูกนก "เจริญพร... ที่แท้เป็นโยมผัวของแม่หญิงนี่เองที่ป่วยไข้"

​เลวะคุตตรวจดูอาการองค์ชายศิระก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "พิษนี้ร้ายกาจนก ต้องใช้ 'ยาดี' จากสตรีรีดพิษออกมาทาง ท่อนเอ็น มิเช่นนั้นขาข้างนี้คงต้องขาดสะบั้น"

​มันหันไปทางเพียงฟ้า แววตาฉายชัดถึงความเจ้าเล่ห์ "แม่นาง... ตามข้าไปหาสมุนไพรที่หลังป่าเถิด เรื่องนี้เป็นความลับสวรรค์ที่โยมผัวของเจ้ามิอาจล่วงรู้ได้"