ภายในห้องพักแพทย์เวรที่เคยเงียบสงบกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายคาวราคะและเสียงหอบกระเส่าที่ดังระงม อลินถูกตรึงร่างเปลือยเปล่าไว้ใต้ร่างหนาของอาจารย์แพทย์หนุ่มผู้แสนเย็นชา ทว่ายามนี้เขากลับกำลังสวมวิญญาณสัตว์ป่ารุกรานร่างกายเธออย่างหยาบโลน คินจ้องมองใบหน้าหวานที่เหยเกด้วยความเสียวซ่านพลางขยับกายแกร่งกระแทกกระทั้นแก่นกายลำเขื่องที่บวมเป่งไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าใส่ร่องสวาทสีชมพูสดที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวาน จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังปึกปักก้องไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม
“อา... อลิน ร่องเธอน่าเอาฉิบหาย ตอดรัดควยฉันแน่นจนจะแตกอยู่แล้ว”
เสียงทุ้มพร่าสบถออกมาอย่างหยาบคายไร้ซึ่งมาดอาจารย์แพทย์ผู้สูงส่ง มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปบีบเค้นเต้าทรวงอวบอิ่มจนล้นง่ามนิ้ว ส่วนอีกข้างก็กดสะโพกมนไว้มั่นเพื่อให้เขาได้ส่งมัดกล้ามเนื้อลำยาวเหยียดทะลวงลึกเข้าไปในตัวเธอจนสุดโคน อลินกรีดร้องครางระงมพลางจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเสียวที่แล่นริ้วจนสมองขาวโพลน ร่องเนื้อนุ่มนิ่มโอบรัดความใหญ่โตที่ขยับเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง ความคับแน่นที่แทรกซึมเข้ามาทำเอาเธอใจสั่นพ่ายแพ้ต่อกามารมณ์ที่เขาปรนเปรอให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“พี่คินคะ... แรงอีก... อลินไม่ไหวแล้ว”
“ร่านนักนะ อ้าขาให้กว้างกว่านี้สิ อยากได้ควยฉันนักไม่ใช่เหรอ”
เขาคำรามพร้อมกับเร่งจังหวะสาวแก่นกายเข้าออกอย่างถี่รัว จนกระทั่งความเสียวซ่านพุ่งทะยานถึงขีดสุด คินกดกระแทกเน้นย้ำเข้าไปในร่องสวาทสีหวานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยสายธารสีขาวขุ่นจนล้นทะลักออกมาตามง่ามขา อลินนอนหายใจรินรดด้วยความเหนื่อยอ่อนทอดสายตามองแผ่นหลังกว้างของเขาที่ค่อยๆ ลุกขึ้นสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตากลับเข้าที่เดิมอย่างเชื่องช้าไร้ซึ่งความเร่งรีบใด อาจารย์แพทย์ที่ใครต่อใครต่างยกย่องไม่แม้แต่จะปรายตาหันกลับมามองหญิงสาวที่เขาเพิ่งรังแกอย่างเอาแต่ใจ คินจัดการติดกระดุมจนเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงหันมามองแพทย์หญิงร่วมแผนกด้วยแววตาว่างเปล่าไร้ความรู้สึกราวกับเรื่องเร่าร้อนเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ความฝันของเธอฝ่ายเดียวเท่านั้น อลินพยายามกลืนก้อนความจุกแล่นริ้วขึ้นมาเมื่อริมฝีปากหยักได้รูปของเขาขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่กรีดลึกลงไปในความรู้สึกอย่างเลือดเย็น
“ถ้าเธอคิดว่าเรื่องบนเตียงเมื่อกี้จะทำให้ฉันหันมาคบกับเธอแบบจริงจังก็เลิกฝันไปได้เลยอลิน เพราะสำหรับฉันแล้วเธอก็เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่เวลาที่ฉันเครียดจากเคสผ่าตัดเท่านั้น”
“พี่คิน”
“จำใส่สมองเอาไว้ด้วยว่าสถานะระหว่างเราสองคนเป็นได้แค่เพื่อนร่วมงานและแพทย์ร่วมแผนกเดียวกันเท่านั้น อย่าล้ำเส้นและอย่าหวังอะไรลมๆ แล้งๆ จากฉันอีกเพราะฉันไม่มีวันเอาผู้หญิงที่ใจง่ายยอมทอดสะพานให้ผู้ชายถึงห้องพักแบบเธอมาเป็นแม่ของลูกเด็ดขาด รู้อย่างนี้แล้วก็รีบแต่งตัวแล้วไสหัวออกไปจากห้องของฉันได้แล้วก่อนที่จะมีพยาบาลคนอื่นมาเห็นเข้า”
คินตอกกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เชือดเฉือนความรู้สึกคนฟังจนแทบขาดใจ เขาหมุนตัวเดินหันหลังก้าวเท้าออกจากห้องพักแพทย์ไปอย่างไม่ไยดีทิ้งให้อลินนั่งน้ำตาตกรินไหลอาบสองแก้มด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส หญิงสาวกำผ้าห่มในมือแน่นจนข้อขาวเมื่อตระหนักได้ว่าความรักที่เธอมอบให้เขามันไม่มีค่าอะไรเลยในสายตาของผู้ชายใจร้ายคนนี้ เขามองเธอเป็นแค่ของเล่นฆ่าเวลาที่พอหมดประโยชน์ก็เฉดหัวทิ้งอย่างไม่นำพา และเรื่องราวทั้งหมดมันก็เป็นเพียงแค่ความโง่เขลาของเธอเองที่เผลอเอาหัวใจไปวางไว้ใต้ฝ่าเท้าของผู้ชายที่ไม่มีวันรักใครนอกจากตัวเอง
Guest
