ดุจฟ้าถูกต้องครรลองตราหน้าว่าเป็นลูกคนเลว แม่เธอโกงเงินแม่เขาจนหมดตัว และยังเป็นแม่เล้าที่มีส่วนทำให้คนรักของเขาจากไป การขอให้เขามองเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาจึงทำให้เขาคิดว่าเธออยากให้เขารับผิดชอบเรื่องในคืนนั้น
+++
ต้องครรลอง สุพรรณเดชา
ดุจฟ้า รุ่งกมล
“ลูกแม่เล้า ลูกคนขี้โกง กี่ปีกี่ชาติคุณก็ยังด่าฉันได้แค่นี้เองเหรอ”
“ก็ฉันอยากสั่งสอนเธอไง ฉันอยากย้ำเตือนให้เธอจำใส่สมองเอาไว้ว่าอย่าทำชั่วเหมือนแม่เธอ แต่ดูทรงแล้วเธอคงไปสะดุดขาใครเข้าละสิ ถึงได้โดนมอมยาจนคว้าผู้ชายไม่เลือกหน้าแบบนี้”
“ค่ะ ฉันคว้าผู้ชายไม่เลือกหน้า แต่เชื่อเถอะ ถ้าฉันมีสติ ฉันไม่เลือกคุณหรอก”
“ดุจฟ้า” ต้องครรลองข่มเสียงต่ำ นับหนึ่งถึงร้อยในใจอย่างอดทน
“ก็บอกแล้วไงว่าฉันพลาด แต่ฉันพอดูออกนะ ว่าคุณก็พอใจฉันไม่น้อย”
“เฮอะ ยาเสียสาวอะไรนั่นน่าจะล้างสมองเธอไปแล้ว ถึงได้คิดอะไรที่เป็นไปไม่ได้” ชายหนุ่มอยากหัวเราะให้กับการคิดเข้าข้างตัวเองของเธอเหลือเกิน
“อย่าโกหกเลยค่ะ คุณน่าจะเคยซื้อกินมาบ้าง ถ้ามีต่อรอบสองรอบสามก็แสดงว่าคุณคงชอบไม่ใช่น้อย ฉันว่ามันต้องเป็นอานิสงฆ์จากการเป็นลูกแม่เล้าแน่ ๆ ฉันถึงทำให้คุณพอใจได้ทั้งที่ฉันก็เพิ่งเคยทำเรื่องพวกนี้ครั้งแรก” ดุจฟ้ายิ้มเยาะ หลุบตามองช่วงกลางลำตัวชายหนุ่ม แม้ว่าภาพในความคิดจะชวนหวาดเสียวแค่ไหน แต่สิ่งที่แสดงออกไปคือการด้อยค่าเจ้านั่นของคนตรงหน้า
“ก็ดี ก็ดีนะ พอได้ลองแล้วทำให้อยากมีครั้งต่อไปเลย แต่คราวหน้าฉันคงต้องเลือกให้ดีกว่านี้ แล้วก็ใหญ่กว่านี้อีกสักหน่อย”
“ดุจฟ้า!” เขาตะเบ็งเสียงใส่หน้าเธออย่างไม่พอใจ รู้สึกเหมือนถูกหยามศักดิ์ศรีอย่างไรอย่างนั้น
ไม่ได้อะไรหรอกนะ ขนาดไอ้จ้อนเขาใหญ่กว่าค่าเฉลี่ยชายไทยอยู่แล้ว และเขาก็มั่นใจในประสบการณ์และลีลาของตัวเองด้วย เป็นเธอนั่นแหละที่น้อยประสบการณ์ แข็งทื่ออย่างกับท่อนไม้
“ถ้าจะเอาใหญ่กว่านี้เธอตายแน่ดุจฟ้า!”
สวัสดีค่ะนักอ่านที่รัก ก้อนเกลียวมีนิยายรัก ดราม่า แนวขึ้นอย่างหงส์หลงอย่างมาเสิร์ฟค่ะ
#ดุจฟ้าประกายรัก มีพระเอกปากหมา ส่วนนางเอกก็สู้ทุกคำ ปมไม่เยอะ นำเดินเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป
เขียนใกล้จบแล้วค่ะ
- มีการบรรยายฉากร่วมเพศ
- มีคำหยาบ
- ตัวละครเสียชีวิต
- การทำผิดแต่ไม่ได้รับโทษทางกฏหมาย
