ทะลุมิติมาป่วนวัง

โชคชะตามักเล่นตลกกับคนที่ตกอับแบบผมเสมอ สวัสดีครับผมชื่อ 'หลิวหมิงเฉิน' หรือหลายคนชอบเรียกผมว่า 'หมิงหมิง' ฟังดูแล้วมันจักจี้อยู่ไม่น้อย แต่ก็ช่างเถอะใครอยากเรียกอะไรก็เรียกผมไม่ซีเรียส เพราะเรื่องเดียวที่ผมซีเรียสตอนนี้คือผมพึ่งจะตกงานมาสาเหตุก็มาจากหัวหน้าขโมยเอางานของผมไปขายโดยที่ผมไม่อนุญาตผมก็เลยจัดการด่ามันชุดใหญ่ไฟกะพริบ ผลที่ได้คือผมถูกไล่ออกครับ

คืนนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มมีฟ้าแลบเป็นครั้งคราวคาดว่าอีกไม่นานฝนก็คงตกลงมา ตอนนี้หลิวหมิงเฉินยังคงเดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนไร้ผู้คนสัญจรไปมา ในหัวของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวของวันนี้

"บ้าเอ๊ย! อยู่ๆก็ตกงานแล้วจะเอาเงินที่ไหนจ่ายค่าห้องล่ะเนี่ย ไม่น่าปากพร้อยเลยเรา น่าจะรอให้สิ้นเดือนก่อนค่อยจัดหนัก โอ๊ยยยย ไอ้หมิงเอ๊ย !" เดินไปโมโหตัวเองไปด้วย ไม่นานฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา

"อะไรมันจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้ว่ะเนี่ย รอให้ถึงห้องหน่อยก็ไม่ได้" เงยหน้าด่าทอสายฝนที่ตกลงมาเหมือนกำลังซ้ำเติมเขาอยู่ยังไงอย่างงั้น เขารีบวิ่งเพื่อให้ถึงห้องตัวเองให้เร็วที่สุด แต่แล้วเขาก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆก็เกิดแสงวูบวาบขึ้น ทำให้เขาต้องรีบยกแขนขึ้นมาปิดดวงตา ไม่นานเขาก็ถูกกระชากหายไปกลางถนน