บันทึกรัก บรรทัดที่อบอุ่น

เสียงกระดิ่งลมหน้าร้าน The Cozy Corner ดังกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ต้อนรับไออุ่นจากแสงแดดยามบ่ายที่ลอดผ่านบานหน้าต่างไม้ กลิ่นคั่วเมล็ดกาแฟหอมฟุ้งผสมปนเปไปกับกลิ่นกระดาษเก่า อันเป็นเอกลักษณ์ของร้านหนังสือแห่งนี้

กอหญ้า ขยับแว่นสายตาทรงกลมให้เข้าที่ พลางถอนหายใจยาว สายตาภายใต้กรอบแว่นจ้องมองหน้าจอแล็ปท็อปที่ว่างเปล่าสลับกับกองหนังสืออ้างอิงตรงหน้า งานแปลนิยายรักเล่มสำคัญกำลังตีตีบตันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"รับลาเต้ร้อนเพิ่มพลังหน่อยไหมครับ?"

น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับเงาทับลงบนโต๊ะไม้ 'กอหญ้า' เงยหน้าไปสบตากับ 'ต้นไม้' ชายหนุ่มในเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ตัวโปรดที่ดูสะอาดตา เขากำลังถือถ้วยเซรามิกสีขาวที่มีไอความร้อนกรุ่นลอยออกมา ลวดลายฟองนมรูปใบไม้เล็กๆ บนผิวหน้ากาแฟดูตั้งใจทำจนเธอไม่กล้าดื่ม

"ขอบคุณค่ะพี่ต้นไม้...หญ้าแค่รู้สึกว่า พรรณาความรู้สึกของนางเอกตอนตกหลุมรักไม่ได้เลย มันดู...ติดขัดไปหมด"เธอสารภาพลางเม้มปากอย่างประหม่า

ต้นไม้ยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย สายตาของเขาที่มองผ่านดวงตาคู่นั้นดูอบอุ่นกว่าลาเต้ในมือเสียอีก เขาวางแก้วกาแฟลงข้างกองหนังสือเล่มหนา ก่อนโน้มตัวลงมากระซิบเบาๆ

"ความรักบางทีมันก็ไม่ได้เริ่มที่คำพูดหรอกครับ...แต่มันเริ่มที่บรรทัดถัดไป ที่เรายอมเปิดใจเขียนมันลงไปต่างหาก"

เขาทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนเดินกลับไปหลังเคาท์เตอร์ ทิ้งให้กอหญ้านิ่งค้างกับหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ที่หน้าแดงอยู่นี้ เป็นเพราะอากาศอุ่นๆ ในร้าน หรือสายตาของ'บรรณารักษ์จำเป็น'คนนี้กันแน่...