โซล วิศวะปี 1 หนุ่มหน้านิ่งที่ถูกขนานนามว่า AI แห่งคณะวิศวะ เพราะเขาทั้งฉลาด เย็นชา และประมวลผลทุกอย่างเป็นหลักการ ชีวิตของโซลคือเส้นกราฟที่ราบเรียบและเสถียรมาตลอดจนกระทั่งเขาได้เจอกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่ทำให้ระบบประมวลผลของเขาขัดข้องไปหมด หารู้ไหมว่า AI แบบเขาก็มีขัดจำกัดเหมือนกัน
เกี๊ยว วิศวะปี 3 รุ่นพี่หน้าหวานพลังเหลือล้นราวกับ หม้อแปลงไฟฟ้าเดินได้ เกี๊ยวเป็นคนสดใส ยิ้มง่าย และชอบเขาไปหยอกรุ่นน้องปีหนึ่งโดยไม่รู้เลยว่าการส่งยิ้มเรี่ยราดของตัวเองนั้น มันไปทำให้ให้ไฟฟ้าในตัวอีกคนกำลังพุ่งพ่านจนแทบจะเก็บไว้ไม่อยู่
"พี่เกี๊ยว"
"หืม ว่าไง?"
"พี่หยุดยิ้มแบบนั้นได้ไหม"
"ทำไมอ่ะ?"
โซลขยับเข้าไปใกล้จนเกี๊ยวถึงกับต้องถอยหลังไปติดกับตู้ใบใหญ่ เด็กปีหนึ่งหน้านิ่งคว้าข้อมือรุ่นพี่เอาไว้ สายตาที่เคยว่างเปล่าบัดนี้กลายเป็นแววตาที่ดูเจ้าเล่ห์จนน่าตกใจ
"ถ้าพี่ยังไม่เลิกยิ้ม ผมจะถือว่าพี่ตั้งใจมาช็อตหัวใจผม และผมจะไม่รับประกันความปลอดภัยของพี่หลังจากนี้อีกต่อไป"
https://www.tunwalai.com/story/879581#
********เรื่องนี้มีรุ่นแม่ด้วยน้าาา ใครยังไม่อ่านไปจัดได้เลยงับ
Guest
