เมียทาสเสือทิศ

คำโปรย

เมื่อแม่พิกุลรู้คราวว่าตนเองจะต้องตายจากไปในอีกไม่กี่เดือนและกลัวว่าจะไม่มีใครดูแลแก้วตาหลังจากที่นางได้ตายจากไป แม่พิกุลจึงนึกขึ้นมาได้ว่าพ่อเดือนเคยให้คำมั่นสัญญาว่าจะช่วยเหลือนางมิว่าจะเป็นคำขอใดก็ตาม เช่นนั้นนางจึงติดต่อไปที่ชุมโจรเพื่ออยากจะขอให้เสือทิศลูกชายของพ่อเดือนแต่งงานออกเรือนกับแก้วตาลูกบุญธรรมที่นางเคยไถ่ตัวจากสถานะทาสเมื่อสิบกว่าปีก่อน เพื่อปกป้องแก้วตาจากอันตรายต่างๆ ด้วยเหตุผลนั้นจึงทำให้เสือทิศและแก้วตาต้องออกเรือนด้วยกันโดยที่ทั้งสองไม่สามารถเอ่ยปฏิเสธได้

ก่อนโบ้

“กูมิคิดจักเอามึงเป็นเมียดอกนะแก้วตา กูมิอยากเอาร่างกายอันสูงส่งนี้ไปเกลือกกลั้วทาสอย่างมึง”

“การที่กูช่วยมึงครั้งนี้ อย่าคิดว่ากูพิศวาสอะไรในตัวมึงเล่า กูบอกเอาไว้เผื่อมึงเก็บไปคิดเข้าข้างตัวเองเอา”

“ได้ ถ้าอยากได้ตรงนี้ของกูขนาดนั้นกูก็จะสนองให้ แต่จำเอาไว้ด้วยล่ะถึงกูกับมึงจักได้ร่วมรักกันแล้วกูก็มิคิดจักเอามึงเป็นเมียดอกนะ”

----------------------------------------------------------

หลังโบ้

"เราหย่ากันเถิดจ้ะ"

"มะ หมายความว่าอย่างไรแก้วตา!?"

“ก็หมายความว่าเราสองคนหย่ากันแล้วต่างคนต่างอยู่เถิดจ้ะ”

"มิเอา กูมิหย่ากับมึงเด็ดขาด"

-----------------------------------------------------------

“กูขอโทษที่พูดจามิดีใส่มึง ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจมึง มึงอย่าทิ้งกูไปเลยนะแก้วตา”

“เราสองคนพอแค่นี้กันเถิดจ้ะพี่ทิศ อยู่ด้วยกันไปก็มีแต่จักทำร้ายกันไปเปล่าๆ”

“มิเอานะแก้วตา กูขอโทษต่อไปนี้กูจักมิทำตัวเช่นนั้นแล้ว มึงให้โอกาสให้กูได้แก้ตัวได้ไหม”

"..."

---------------------------------------------------------------

คำเตือน

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตาการของนักเขียน สถานที่และผู้คนในเรื่องเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาไม่ได้มีการอ้างอิงจากบุคคลจริงใดๆ การกระทำของตัวละครบางฉากไม่ควรเอาเป็นแบบอย่างโดยเด็ดขาด

ผู้อ่านที่อายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเล่มนี้ไปคัดลอก ดัดแปลง กระทำซ้ำหรือเผยแพร่ในรูปแบบอื่น ๆ โดยที่มิได้รับอนุญาติจากทางเจ้าของลิขสิทธิ์ ผู้ใดฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฎหมายกำหนดไว้สูงสุด