เขาเคยคิดว่า “งานนรก” คือประชุมเช้าวันจันทร์
จนวันหนึ่งลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่า…นรกจริง ๆ มีเสียงคำราม มีควันพิษ และมีป้ายเขียนว่า
“ร้านขายของชำ: ชั้นลึกที่สุด ดันเจี้ยนระดับ SSS”
จากพนักงานออฟฟิศผู้เชี่ยวชาญการเอาตัวรอดด้วยกาแฟเย็น กลายเป็น NPC เจ้าของร้านไอเทมจิ๋ว ที่ดันมีทำเลระดับตำนาน
ลูกค้าไม่ใช่คน…แต่เป็น ฮีโร่สายบ้าพลัง จอมมารเจ้าระเบียบ อัศวินลืมกระเป๋าตังค์ และมอนสเตอร์ที่มาซื้อเกลือรักษาแผล
ปัญหาไม่ใช่สต็อกขาด
ปัญหาคือพวกเขา ชอบซื้อก่อน จ่ายทีหลัง
และในดันเจี้ยนที่มีแต่บอส ไม่มีใคร “เกรงใจ” นอกจากใบเสร็จที่มีตราประทับระบบ
เมื่อระบบร้านค้าถูกปลดล็อก พร้อมกฎเหล็กที่ทำให้เขา “ขายได้” แต่ “หนีไม่ได้”
เขาจึงต้องงัดทุกทักษะที่เคยใช้เอาตัวรอดจากหัวหน้าและการเงินบริษัท
มาเปลี่ยนเป็นอาวุธใหม่: การเจรจา การจัดการทรัพยากร และศิลปะการทวงหนี้แบบสุภาพแต่ไม่อ่อนโยน
ท่ามกลางดันเจี้ยนที่ใคร ๆ ก็อยากเป็นผู้พิชิต
เขากลับเลือกเป็น “คนขาย”
เพราะบางครั้ง…สิ่งที่ทำให้บอสยอมก้มหัว ไม่ใช่ดาบศักดิ์สิทธิ์
แต่คือคำว่า “เครดิตหมดแล้วค่ะ/ครับ”
Guest
