

༶・・༝﹡˖˟﹡˖˟・・༶
‘อาเธอร์’ บาริสต้าที่เย็นชาจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เขาทำเพียงก้มหน้าชงกาแฟและไม่สนโลก แต่ว่าในบางครั้ง ชายหนุ่มกลับแสดงมุมอ่อนโยนที่สั่นคลอนหัวใจ ‘เกวลิน’ อย่างประหลาด คำพูดเหน็บแนมที่เขากันทุกคนออกห่างกลับกลายเป็นแรงดึงดูดที่ทำให้ผู้จัดการอย่างเธอ อยากก้าวเข้าไปในโลกของเขามากกว่าใคร
༶··༝﹡˖˟﹡˖˟··༶
เกวลินยอมรับ "เธอคล้ายกับแมวเวลาที่ตกใจแล้วขู่ฟ่อเลยละ"
"ถ้างั้นคุณเองก็เหมือนลูกหมาที่เอาแต่เห่าน่ารำคาญ" อาเธอร์สวนกลับทันควัน แต่น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความขบขันเล็กน้อย
เกวลินถลึงตาใส่ พลันแสร้งทำเป็นโกรธ "ลูกหมาเนี่ยนะ? ฉันควรจะเป็นอะไรที่งดงามกว่านั้นหรือเปล่าจ๊ะ อย่างเช่นนกฮูกที่ฉลาด หรือหงส์ขาวที่สง่างามน่ะ"
"ฝันต่อไปเถอะ" อาเธอร์พูดเยาะเย้ย "อย่างคุณ...อยู่ในกลุ่มสุนัขพันธุ์เทอร์เรียที่ชอบเห่าคนไปทั่วนั่นแหละ แถมยังเป็นลูกหมาตัวเล็กจิ๋วอีกต่างหาก"
คำสบประมาทนั้นทำเกวลินอดหัวเราะไม่ได้ เสียงนั้นสดใสในอากาศหนาวเหน็บ "ตัวเล็กจิ๋วหรือ? บอกให้รู้ไว้ว่า ฉันนี่ถือว่าสูงปานกลางสำหรับผู้หญิงไทยแล้วนะจ๊ะ"
"เราอยู่ที่เบอร์มิงแฮม ไม่ใช่กรุงเทพฯ" เขาสวนกลับโดยไม่ลังเล "มีใครเคยบอกไหมว่าคุณน่ารำคาญ"
เกวลินยังคงยิ้ม แน่นอนว่าเธอไม่ถือสาประโยคนั้น "แม่บอกว่าฉันเป็นคนมุ่งมั่น"
"แม่คุณคิดผิด" เขาบ่น "มันแสดงให้เห็นว่าคุณน่ารำคาญแค่ไหน"
"ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะ ถ้ามันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น" คนอารมณ์ดีพูดอย่างร่าเริง
༶・・༝﹡˖˟﹡˖˟・・༶
สวัสดีค่ะ ฮันนี่ค่ะ(˶◜ᵕ◝˶) กลับมาพบกันอีกแล้วนะคะ เล่มนี้เป็น หนุ่มอังกฤษ x สาวไทย แนว Grumpy x Sunshine ในอังกฤษ แนวน่ารักๆ หวานๆ ไม่มีปมหนักๆ ตามสไตล์ถนัดของเราเองค่ะ ตอนแรกเราตั้งใจจะปล่อยให้ทันคริสต์มาสแต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างทำให้กว่าจะเรียบร้อยก็เดือนกุมภาเข้าไปแล้ว
เรื่องนี้มีอีบุ๊คแล้ว ถ้าซื้อผ่านแอนดรอยด์ หรือหน้าเว็บจะราคาน่ารักกว่านะคะ สามารถซื้อได้ที่ Meb นะคะ หวังว่าทุกคนจะชอบเด็กๆของเรา และหวังว่าอาเธอร์กับเกวนกับจะทำให้ทุกคนยิ้มได้ไม่มากก็น้อยนะคะ แล้วเจอกันเรื่องหน้าค่ะ ✩‧₊˚☃︎✩‧₊˚
HoneyButter
2569
