#พยาบาทวิญญาณหลงทาง
๒๓๔๕ - ตราบนิรันดร์
ทัศนัย x กันติศา
“ช่วยผม หาทางกลับเข้าร่างได้ไหมครับ ผมขอร้อง ผมยังไม่อยากตาย”
“กูไม่ช่วย”
.
.
.
ไม่ช่วย = “ไม่ต้องกลัว ตราบใดที่พี่ยังอยู่ข้าง ๆ ใครก็ทำร้ายคนรักพี่ไม่ได้”
“ใครอนุญาตให้มึงขึ้นมา!”
"มัน... ไง"
นี่มันอะไรกัน… ผีหลอกผีหรือไง?
“ถ้ามึงเข้ามาอยู่ในเรือนแล้วก่อปัญหา มึงก็ไสหัวไปให้ไกลตีนกู เรือนกูไม่ใช่ที่ค้างแรมของสัมภเวสีผีตายห่า อย่าสาระแนเชิญชวนอ้ายอีหน้าไหนขึ้นมาเหยียบบนเรือนกูอีก... จำใส่กะลาหัวมึงไว้!”
.
(ทัศนัย)
.
‘กลับมา กันติศา’
‘กันติศา! กลับมาเดี๋ยวนี้!’
.
(กันติศา)
.
‘กันติศา อยู่ไหน?’
‘อยู่ไหน กันติศา?’
.
.
⚠️คำเตือน⚠️
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติและการฆาตกรรม
สถานที่ เหตุการณ์ และตัวละครที่เกิดขึ้นเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนเพียงเท่านั้น มีการบรรยายฉากทางเพศ มีการใช้ความรุนแรง มีการใช้คำหยาบ มีการคุกคามทางเพศ มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ข่มขืน (เล็กน้อย) และมีการฆาตกรรม ทั้งนี้เพื่ออรรถรสของเนื้อหาเท่านั้น ผู้เขียนไม่ได้สนับสนุนการใช้ความรุนแรงทุกรูปแบบ
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ ที่นี้
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.๒๕๓๗
ไม่อนุญาตให้ผู้ใดทำการคัดลอก ดัดแปลง แก้ไข ส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อหา
ห้ามถ่ายสำเนาเพื่อการแจกจ่ายหรือจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน
♥︎
⤷ ลิราอักษรา 𓂃🖊
Guest
