รักกันมาเจ็ดปี แต่กลับไม่มีค่ามากพอ...เป็นผู้หญิงที่เขาเบื่อหน่าย
ไร้ค่า ไม่คู่ค่วร...แต่กับคนนั้นกลับกลายเป็นเหมาะสมถูกใจ
“เมื่อไหร่เราจะแต่งงานกันคะ”
เมื่อพี่พร้อม!
7 ปีไม่มีหรอกไม่พร้อม มีแต่พร้อมแต่ไม่อยากแต่งกับเธอมากกว่า
ในเมื่อเขาหมดรักเธอแล้ว...ก็ไม่ควรจะเหนี่ยวรั้งเธอเอาไว้แบบนี้สิ!!
บอกกับเธอตรง ๆ สิ ว่าหมดรัก....เธอก็พร้อมที่จะไป
จะไม่หน้าทน อยู่ให้ตนเองยิ่งรู้สึกไร้ค่าเช่นนี้...
เมื่อคิดได้ดังนั้น หล่อนจึงตัดสินใจใช้แรงที่มีผลักประตูนั้นที่ทั้งฝืดและหนักอึ้ง ด้วยเพราะใจของเธอกำลังหมดสิ้นแล้วเรี่ยวแรง ทว่ายังต้องฝืนที่จะเข้มแข็ง!
“นี่คือเคสที่พี่ยุ่งอยู่เหรอคะ”
“พี่จำได้ไหมคะว่าวันนี้วันอะไร! พี่จำได้ไหม ว่าพี่นัดให้พายไปรอที่ร้านกี่โมง! พี่จำได้ไหม! ว่าวันนี้วันเกิดพาย!”
“พาย...คือพี่”
“นี่ใช่ไหม ของขวัญที่พี่เตรียมให้พาย! คือนอกใจพาย!”
“น้องพาย...พี่ว่าเราไปคุยกันที่อื่นดีกว่านะคะ”
“อย่ายุ่ง! นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ!” หล่อนพยายามสลัดข้อมือแฟนหนุ่ม หันมาถามหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นรุ่นน้องของเขา
“อายเหรอคะ! ทีคุยกับแฟนคนอื่นทำไมไม่อาย!”
“พี่ว่าเราคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ” ปกปกรณ์นิ่งไปชั่วครู่
ลิ้นดันกระพุ่งแก้มอย่างใช้ความคิดและเพียรระงับสติอารมณ์ตนเอง
ก่อนจะเอ่ยในคำที่เขานั้นคิดว่าถี่ถ้วนแล้ว
“เราห่างกันสักพักเถอะ”
เพี้ย!
“หึ อย่าเสียเวลาห่างเลย! เราเลิกกัน!”
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว สายตาที่ใช้จับจ้องหมดสิ้นแล้วความรัก
ความศรัทธาที่เคยไม่ให้ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเหยียดยิ้ม
“เชิญมีความสุขกันให้พอ!”
(อัพทุุกวัน เสาร์ อาทิตย์ อังคาร พฤหัสบดี ตอนเที่ยงคืนคร่าาา (อาจมีเปลี่ยนแปลง)
(อ่านฟรีจนกว่าจะจบ)
หากติดเหรียญจะแจ้งให้ทราบค่ะ
เมื่อรักฉัน...ไม่คู่ควร
เรื่องนี้พระเอกเป็นเพื่อนสนิท กับอาจารย์ปราบ หรือปารย์ณวิช
ในเรื่องโปรดอย่าคิดว่าฉันเป็นของตายนะคะ
เรื่องนี้ ไม่มีนอกกาย นอกใจ สุขจบนิยมนะคะ
ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างหมาแน่นอนค่าเรื่องนี้
***คำเตือนลิขสิทธิ์***
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
พ.ศ. 2537
และที่แก้ไขเพิ่มเติม ลิขสิทธิ์จะได้รับความคุ้มครองทันทีที่นักเขียนมีการสร้างสรรค์ผลงานนั้นขึ้นมา
ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน หากละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิด พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ต้องได้รับโทษทางกฎหมาย
*** เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการและเป็นเพียงเรื่องสมมติของไรท์เท่านั้นนะคะ***
ฝากกดหัวใจ+เพิ่มเข้าชั้น+ฝากกดติตามไรท์ด้วยนะคะ

