พระเอกและนางเอกที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ พ่อแม่เป็นเพื่อนกัน จากที่แค่เอ็นดูแบบพี่ชายน้องสาวแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันที่มากกว่าพี่น้อง แต่ก็มีเหตุให้ไม่ได้ติดต่อกันนานเป็นสิบปี(พระเอกไปเรียนต่อที่เมืองนอก) แต่พอพระเอกกลับมาจากเมืองนอกหลังจากเรียนจบพ่อแม่ของทั้งสองให้แต่งงานกันเพื่อธุรกิจ (บ้านนางเอกล้มละลาย จริงหรือเปล่าไม่รู้นะคะ) แต่ทั้งสองเต็มใจแต่งกันหรือเปล่านั้น (ต้องไปอ่านกันในเนื้อเรื่องนะคะ) บอกได้แค่ว่างานนี้มีคนสมหวังค่ะ
“น้องฟ้าจำพี่คิมได้มั้ยลูก ไม่ได้เจอกันนานเป็น10ปี คนที่หนูชอบเล่นด้วยตอนเด็กไงจ๊ะ”
“จำไม่ได้ค่ะ”
“แล้วตาคิมล่ะ จำน้องได้มั้ย”
“จำไม่ได้ครับ”
“เอาล่ะผมขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ ในฐานะพ่อของตาคิม ผมขอสู่ขอหนูฟ้าให้กับลูกชายของเรา ฐากับคุณกันต์จะว่ายังไงครับ”
“คือว่าลูกสาวผมกลัวว่าตาคิมจะมีคนรักอยู่แล้ว ไม่อยากเป็นต้นเหตุที่ทำให้ความรักของทั้งคู่พังลง ถ้าตาคิมมีคนรักแล้วก็บอกมาตรงๆ ทางเราไม่ได้อะไรอยู่แล้ว ผมเองก็ไม่อยากให้ลูกสาวเพียงคนเดียวต้องพบเจอกับเรื่องแบบนี้เหมือนกันครับ”
“ว่าไงตาคิม ตอบให้น้องและทุกคนสบายใจ ถ้ามีคนรักแล้วพ่อกับแม่ก็ไม่บังคับลูก”
“ไม่มีครับ”
“สบายใจแล้วใช่มั้ยจ๊ะหนูฟ้า พี่เขาโสดลูก”
“ค่ะ”
“ในเมื่อทุกอย่างก็กระจ่างหมดแล้ว ตกลงว่าจะยกหนูฟ้าให้แต่งงานกับลูกชายของเราใช่มั้ยครับ”
“ในเมื่อเด็กทั้งสองต่างโสดกันทั้งคู่ ทางเราก็ไม่มีปัญหา ฟ้ายังคงตกลงที่จะแต่งงานกับพี่เขาใช่มั้ยลูก”
“ตกลงค่ะ”
ไม่นอกกายนอกใจ
ฟีลกู๊ด คลั่งรัก
Guest
