อยู่ๆ ก็กลายเป็นคนพิเศษของพ่อเลี้ยงธนา

🌳🌱

ธนา จรัสภักดิ์ (32y)

น้ำอิง อัศวพิสุทธิ์ (22y)

"เข่าก็เจ็บ ฮึก~ จะวิ่งหนีม้าทันไหมเนี่ย ฮื่อๆๆ" คนมอมแมมเอ่ยพร้อมกับร้องไห้ปล่อยน้ำตาจนน่าสงสาร

"ฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอ"

"คุณเป็นพวกเดียวกับพวกที่เดินผ่านเมื่อคืนใช่ไหม"

"ไม่ใช่"

ขณะฟังคำตอบขาเรียวยังคงก้าวถอยหลังไปเรื่อย ๆ

ฟุบ~

"อ้ากกกกกกกกกก โอ๊ย!!"

"ชิบหายแล้ว" พ่อเลี้ยงธนารีบลงจากหลังม้าเดินมาดูเจ้าของร่างบางที่ก้าวพลาดกลิ้งตกเหวลงไปแล้ว

#########

"กินข้าวหรือยัง"

"อิงกินแล้ว เพิ่งกินไปเมื่อกี้เลย ขอโทษนะครับที่ไม่ได้รอ อิงหิวมาก ทนไม่ไหว"

"แล้วทำไมเพิ่งกิน กับข้าวเสร็จตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง"

"อิงรอพ่อเลี้ยงไง"

"โทษที ฉันไม่รู้ว่าเธอรอ" เพราะความเคยชินที่อยู่คนเดียวมาตลอด

#########

นิยายเรื่องนี้เป็นแนวผู้ชายท้องได้ (Mpreg) ทุกฉากทุกตอนมาจากจินตนาการของผู้เขียน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

#อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ

***************

ฝากกดหัวใจ+คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยๆ🫶🏻 (อย่าลืมเพิ่มเข้าชั้นน๊า จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ๆ) กราบขอบพระคุณนักอ่านทุกคนค้าบ🥰