"คุณอาคะ"
"คุณอาช่วยมิรินหน่อยได้ไหมคะ สายชุดว่ายน้ำมันเหมือนจะหลุดเลย มิรินผูกเองไม่ถนัด กลัวมันหลุดตอนว่ายน้ำน่ะค่ะ"
ธามกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ ภาพแผ่นหลังขาวเนียนที่เต็ม ไปด้วยหยดน้ำตรงหน้ากระแทกตาเข้าอย่างจัง เส้นสายของบิกินีสีแดงตัดกับผิวขาวราวน้ำนม มันช่างยั่วยวนจนเขาเผลอกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่
"อ๋อ... เอ่อ"
"ได้สิ" เขาตอบรับเสียงพร่า ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งแล้ววางแท็บเล็ตลง ก่อนจะยื่นมือสั่นเทาเล็กน้อยไปจับสายเชือกเส้นเล็ก
ปลายนิ้วหยาบกร้านสัมผัสโดนผิวเนื้อเนียนละเอียดของหญิงสาวรุ่นลูกอย่างแผ่วเบา แต่กลับทำให้มิรินสะดุ้งเฮือก ร่างกายของเธอตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างรุนแรง ความร้อนจากปลายนิ้วของธามเหมือนกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วแผ่นหลัง
"แน่นพอไหม"
ธามถามขณะบรรจงผูกปมเชือกใหม่อย่างตั้งใจ พยายามบังคับมือไม่ให้สั่นและไม่ให้โดนผิวเนื้อเธอมากไปกว่าที่จำเป็น
"แน่นแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะคุณอา"
มิรินหันกลับมาส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้ม แต่ยังไม่ยอมเดินหนี เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวข้าง ๆ หยิบขวดครีมกันแดดขึ้นมาถือไว้
"เอ่อ... คือมิรินรบกวนคุณอาอีกอย่างได้ไหมคะ"
