“ขอร้องอย่าเต้นอ่อยผัว นมหกเรี่ยราดไปหมด เห็นใจคนไม่มีผัวอย่างฉันบ้าง” ป๋อมแป๋มสาวสองพูดแซวเพื่อนสาวอย่างเนเน่ที่กำลังเต้นอยู่ เธอไม่ได้ออกสเต็ปมากแต่โยกย้ายส่ายเอวนิดหน่อย สายตาชายแท้ทุกคู่ที่อยู่บริเวณนั้นก็จ้องมองเธอน้ำลายหกน้ำลายไหลไปตามกัน
“เออ สงสารฉันกับอีแป๋มบ้าง นอนดากแห้งมาหลายปีแล้ว ผัวก็ไม่มีเหมือนแก” วาวาพูดพร้อมกับทำหน้าเซ็ง
“ใครบอกว่าฉันมีผัว ฉันยังโสดยังซิงย่ะ” คนตัวเล็กพูดไปเต้นไปในมือก็ถือแก้วเหล้าที่พร้อมให้กระดกเข้าปากได้ทุกเวลา
“โสดแต่ไม่ซิงมากกว่า เอากันน้ำแห้งหมดตัวแล้วยังไม่เรียกผัวอีกเหรอย่ะ” ป๋อมแป๋มพูดแล้วมองหน้าวาวา ทั้งสองคนทำหน้าหมั่นไส้เนเน่จนเจ้าตัวหัวเราะออกมา
“แกสองคนหยุดพูดเลย เดี๋ยวพี่ตี๋ได้ยิน”
“เขาได้ยินอยู่แล้วค่า ฉันเห็นสายตาพี่เขาไม่หันซ้ายหันขวาไปทางไหนเลย มองแต่น้องเน่คนสวยคนเดียว” ป๋อมแป๋มพูดแล้วบุ้ยปากให้ทั้งสองสาวมองไปที่ตี๋ที่กำลังมองมาที่กลุ่มพวกเขาเหมือนกัน พอคนตัวสูงรู้ตัวว่ากำลังถูกมองอยู่ก็เบี่ยงสายตามองไปทางอื่นทันที
“พี่ตี๋มองแกอยู่นานแล้ว มองเหมือนจะกลืนกินแกเข้าไปทั้งตัวอย่างนั้นแหละ ฉันว่าแกรีบเอาเค้กไปให้พี่เขาเป่าเหอะ จะได้ไปเป่าเทียนต่อกันบนห้อง”
