รักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)

อุษมา ลูกสาวคนโตของหมอคิมหันต์และอวิกา เธอเลือกกลับมาอยู่ลำพูน เมืองที่เคยอยู่ตั้งแต่เกิดและโตจนถึงเรียนจบมัธยมปลาย เธอมีเงื่อนไขกับพ่อว่า พ่อจะยอมให้เธออยู่ที่นี่ได้หากเธอบริหารร้าน "อุษมา" ร้านของฝากชื่อดังของลำพูนให้อยู่รอดได้ ซึ่งร้านนี้เป็นร้านที่มารดายกให้เธอดูแล

พิชญะ ลูกชายของพ่อเลี้ยงไอยเรศและพีรยา เขาอายุน้อยกว่าอุษมา 4 ปี เธอมีฐานะเป็นลูกสาวเพื่อนแม่ และเป็นพี่สาวเพื่อนสนิทของเขาเอง แต่... เขาไม่เคยมองว่าเธอเป็นพี่เลย 

****************************

“พี่เอื้อจะไปไหนเหรอครับ” พิชญะเห็นหญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงขาสั้น เสื้อยืดตัวโคร่งเธอหยิบคีย์การ์ดทำท่าจะออกจากห้อง เธอหันมามองพิชญะลูกชายของน้ามด

“พี่จะลงไปมินิมาร์ท ซื้ออะไรมากินกันไง พีเอาอะไรไหม”

“ผมลงไปด้วยดีกว่าพี่” เขาเริ่มไม่ชอบใจที่เธอแต่งตัวไม่เรียบร้อย จึงจะเดินลงไปด้วย

“เรียนที่นี่เป็นไงพี ชินกรุงเทพฯ รึยัง” น้องเอื้อชวนคุย”

“ก็ดีครับ แล้วพี่เอื้อล่ะชอบที่นี่หรือลำพูนมากกว่ากัน” พิชญะถามกลับ

“พูดยาก พี่ก็ชอบทั้งสองที่แหล่ะ” น้องเอื้อพูดตามตรง เธอหยิบของที่ต้องการใส่ตะกร้า

“พี่เอื้อระวัง” พิชญะเรียกพร้อมกับตวัดแขนรอบเอวเล็กดึงให้พ้นสแตนด์โฆษณาที่ล้มลงได้พอดี

น้องเอื้อใจหาย เมื่อพ้นจากการถูกสแตนด์ล้มใส่ได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด เธอรู้สึกถึงร่างสูงที่แนบชิดด้านหลังถึงเพิ่งรู้ว่าพิชญะเป็นหนุ่มแล้ว ไม่ใช่เด็กแบบที่เธอเคยมองมาตลอด

“ขอบใจนะ” เธอเบี่ยงตัวออกห่าง ใจเต้นโครมคราม เธอเลือกของอีกนิดหน่อยแล้วรีบกลับขึ้นห้อง

สองเดือนต่อมา

“เห็นน้องใหม่ปี 1 คณะวิศวะไหมเธอ หล่อมาก ตัวสูงใหญ่ยังกะนักกีฬาแน่ะ เฟิร์มสุดๆ ได้ข่าวว่าบ้านรวยมากด้วย” วรางคณาเพื่อนของเธอมาเล่าให้ฟังที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะ อันเป็นที่พักผ่อนเวลาไม่มีเรียน

“ใครเหรอ” น้องเอื้อนึกไม่ออก

“นั่นไง” วรางคณาชี้มือ “เดินมาทางนี้พอดี”

น้องเอื้อมองตามก่อนจะถึงบางอ้อ เมื่อคนที่ถูกพูดถึงคือพิชญะ พักหลังๆ เธอไม่ค่อยได้คุยกับสองหนุ่มแม้ว่าจะอยู่คอนโดเดียวกันก็ตาม เพราะเข้าออกไม่ตรงกัน เธอออกจากห้องแต่เช้าส่วนพิชญะและโอบเอื้อออกสายกว่า ส่วนตอนเย็นเธอมักจะกลับเร็วและใช้เวลาในห้องนอนส่วนตัวมากกว่าห้องกลาง

พิชญะมายืนตรงหน้าเธอ “พี่เอื้อวันนี้อย่าเพิ่งรีบกลับนะพีลืมกุญแจห้อง เย็นนี้พีไม่มีซ้อมบอล พี่เอื้อรอแปบเดียวครับค่อยกลับห้องพร้อมกัน”

ประโยคนั้นทำสตั๊นท์ทั้งวง และเธอกลายเป็นคนกินเด็กไปแล้วในสายตาเพื่อนร่วมคณะตั้งแต่นั้น