ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่ควรจะจบลงเมื่อแสงตะวันมาเยือน แต่ราชสีห์อย่างเขาไม่ยอมปล่อยให้เป็นแค่ ‘ความทรงจำ’
‘จาก one night ที่ไม่ตั้งใจ แต่เธอได้หยุดเวลาโลกของเขาทั้งใบ ไว้ในคืนนี้’
ความเย็นเยียบของอากาศกระแทกเข้าที่โสตประสาทพร้อมกับสติที่ค่อยๆ คืนมา เมื่อเธอลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือเงาร่างสูงโปร่งที่นั่งพิงพนักเก้าอี้อยู่ท่ามกลางความสลัว ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองมาที่เธอราวกับจะอ่านทะลุเข้าไปในวิญญาณ เขาไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแค่ขยับยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย แต่กลับทำให้คนเพิ่งตื่นรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ
“เจอจนได้…”
“…หาตั้งนาน”
“ร...เรารู้จักกันด้วยเหรอคะ”
“รู้จักดีเลยแหระ”
