พุทธศักราช ๒๕๐๐
“ผกาดีใจนะที่พี่รักษาสัญญากลับมาหากันอย่างปลอดภัย”
“แล้วทำไมมึงถึงไม่รักษาสัญญา ผกา!”
มือเรียวยกขึ้นลูบใบหน้าคนรักด้วยความถนุถนอมด้วยเรี่ยวแรงที่หลงเหลืออยู่
“ผกาขอจูบพี่เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมจ้ะ”
“ทำไมพูดแบบนั้น มึงต้องตื่นเช้ามาจูบกูทุกวันสิ”
“ฮึก ผการู้ดีพี่รบ ว่าสุดท้ายแล้วก็ต้องตาย ขอแค่ครั้งสุดท้ายได้ไหม ให้ผกาได้สัมผัส”
..................................................................
พุทธศักราช ๒๕๖๙
“ผมกลับบ้านดีกว่า มันดึกมากแล้ว”
“ถ้ากลับมึงตาย”
อึก เพียงเก้ากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก หากคนอื่นขู่จะไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แต่ไอ้หน้าตานิ่ง ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกแบบนี้หากทำให้โมโหอาจจะได้ขึ้นหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง คิดแล้วก็ขนลุก ผียังไม่น่ากลัวเท่าคนชื่ออาคมคนนี้เลย
“อย่าพูดเป็นลางแบบนี้ดิพี่ แค่กลับบ้านเอง” ยิ้มแห้งพูดออกไป แต่ก็ยังระแวงคนตรงหน้า
“ดวงหัวขาดนะมึง แค่เพียงก้าวออกไป เตรียมเข้าไปนอนรอเผาได้เลย”
พูดคุยกับนักเขียน
นิยายเรื่อง ศราวณะ จะเล่าในสมัยยุคที่ประเทศไทยในแถบชนบทไม่มีไฟฟ้า ผู้คนอาศัยอยู่ในป่า ในยุคที่มีโจรป่า เก่งกล้าวิชาอาคม จนถึงยุคปัจจุบัน เรื่องราวความรักของเสือรบกับผกาที่ไม่สามารถครองคู่กันได้ ต้องตายจากกัน แต่ความรักที่เสือรบมีต่อผกานั้นมากจนนำไปสู่คำสาปแช่งเพื่อให้ได้กลับมาพบกันในปัจจุบัน ซึ่งทั้งคู่เกิดมาเป็นอาคม ลูกชายคนโตตระกูลที่เก่งกล้าเรื่องวิชาอาคมแต่อีกมุมหนึ่งคือนายแพทย์ผู้ยิ่งทนง กับเพียงเก้า เด็กหนุ่มวิศวะที่เกิดมาพร้อมกับคำสาปแช่งให้โชคร้าย ทั้งคู่หากันจนเจอ แต่กลับมีอุปสรรค...
พระเอกธงเขียว
นายเอกจอมแสบ
ไม่มีนอกกายนอกใจ เพราะทั้งสองคนรักกันมาก
เขียน : บุหลัน
วาด : Ffairx.
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้อาจมีการใช้ภาษาที่ส่อถึงการกระทำที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ผู้เขียนไม่ได้ชี้แนะให้กระทำตามตัวละคร โปรดอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
Guest
