นิยายเรื่องนี้ครบรสเหมือนเดิม ดราม่าน้อย ยิ้มเยอะ ช่วงนี้มีแต่เหตุการณ์เครียด ๆ มาฮีลใจกันนะคะ
สิบปีที่แล้ว... ตะวัน และปลายฟ้ายังเด็กเกินกว่าจะรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้
เขาเลือกที่จะปล่อยมือเธอ
เพราะคำว่า ‘ไม่เหมาะสม’ และ ‘ไม่มีอนาคต’
แต่ไม่ใช่ว่าเขายอมแพ้
แค่หวังว่า...วันหนึ่งที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
เขาจะดีพอ และพอดีสำหรับเธอ...
ต่างฝ่ายต่างเดินตามเส้นทางความฝันของตัวเองเพื่อเป็นคนที่ดีขึ้นของกัน และกัน
ทั้งคู่โคจรมาเจอกันอีกครั้ง ในฐานะหมอ กับ คนไข้ เธอต้องมาเป็นหมอเจ้าของไข้ ผ่าตัดให้กับนักฟุตบอลดาวรุ่งที่กำลังมีชื่อเสียงอยู่ในตอนนี้
ถ่านไฟเก่าที่พร้อมจะปะทุจึงลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง...
"ผมฝากชีวิต และความฝันของผมไว้ในมือคุณหมอแล้วนะครับ"
"ถ้าคุณยินยอมที่จะเข้ารับการผ่าตัด ฉันก็ยินดีจะรักษาคุณอย่างสุดความสามารถค่ะ"
"ผมเชื่อ"
****
ไม่มีนอกกายนอกใจ
ระหว่างทางมีอุปสรรคนิดหน่อย
ฟิลกู้ดจบสุขจนล้น
นางเอกเป็นหมอออร์โธ x พระเอกเป็นนักฟุตบอลอาชีพ
“เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?”
“บอกเหตุผลจริง ๆ ที่นายบอกเลิกฉันมาทีสิ ที่ไม่ใช่เหตุผลโง่ ๆ
ไร้สมองแบบตอนนั้น”
Guest
