เกิดใหม่ในวันซอมบี้ระบาดพร้อมมิติร้านขายของชำช่วยชีวิต(mpreg)

แนะนำเรื่อง

ถ้าเขาไม่ตายแล้วมาเกิดใหม่ป่านนี้เขาคงได้เป็นเจ้าของกิจการร้านขายของชำไปเรียบร้อยแล้ว

" เฮ้ออ "

เสียงถอนหายใจดังออกมาเป็นรอบที่ร้อย ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาและรู้ว่าตัวเองกลายเป็นคนอื่นไปแล้วสิ่งแรกคือช็อก! เป็นใครก็ต้องตกใจกันทั้งนั้นแหละที่อยู่ๆร่างกายและหน้าตาของเราเปลี่ยนไป จากชายอายุสามสิบปีกลายเป็นเด็กน้อยอายุสิบแปดปีแถมตอนนี้เจ้าของร่างก็ยังเรียนอยู่มัธยมปลายปีสุดท้ายจะไม่ให้เขาช็อกได้ยังไงกันวะ

ต้องเป็นเพราะกำไลหยกวงนั้นแน่ๆที่ทำให้เขาตายแล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้

จำได้ว่าหลังจากจัดของในร้านเสร็จ เขาก็ปีนเก้าอี้ขึ้นไปเช็ดทำความสะอาดบนหิ้งพระ และพบว่าบนหิ้งพระมีกำไลหยกสีเขียวมรกตอยู่หนึ่งวงซึ่งน่าจะเป็นของคุณยาย เพราะร้านขายของชำร้านนี้เขาได้ทำการสืบทอดมรดกมาจากคุณยายอีกทีหนึ่ง

จำได้ว่าตอนเอากำไลหยกวงนั้นมาสวมตรงข้อมือข้างซ้าย อยู่ๆร่างทั้งร่างก็เกิดอาการชักเกร็งขึ้นมา ก่อนที่เขาจะหงายหลังพลัดตกเก้าอี้และสลบไป

และพอตื่นขึ้นมาเขาก็อยู่ในร่างของเด็กหนุ่มคนนี้เสียแล้ว เด็กหนุ่มที่มีชื่อเดียวกันกับเขา จากความทรงจำเราเกิดวันเดือนเดียวกันแต่คนละปี ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องนี้หรือเปล่าจึงทำให้เขาต้องมาอยู่ในร่างนี้

หลังจากที่นั่งกุมขมับมานานในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้งเพราะไม่รู้วิธีกลับร่างเดิมและไม่รู้จะออกไปจากร่างนี้ได้ยังไงด้วย

" ช่างแม่ง "

ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ก็เล่นตามน้ำไปก่อนล่ะกัน

จากความทรงจำเด็กคนนี้เป็นลูกคนมีตังค์ เรียกว่าเป็นคุณหนูที่ถูกพ่อแม่ตามใจมาตั้งแต่เด็ก และเพราะถูกตามใจจนเสียนิสัยจึงกลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองมาก และเพราะเอาแต่ใจมากเกินไปจึงทำให้เพื่อนในโรงเรียนบางคนไม่ชอบหน้า ตอนเดินลงบันไดหลังพักเที่ยงจึงถูกเพื่อนคนหนึ่งในห้องเรียนเดียวกันจงใจเดินกระแทกหลังเต็มแรงมันจึงทำให้เจ้าของร่างเสียหลักกลิ้งตกบันไดสิบขั้นแล้วสลบไปเลย

และไม่รู้ว่าวิญญาณของเด็กคนนี้ไปอยู่ที่ไหนแล้วน่ะสิเนื่องจากตอนนี้เขาได้เข้ามาสวมรอยแทนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เวรกรรมจริงๆ

เมื่อได้สติเขาจึงก้มลงมองสำรวจร่างกายใหม่ของตัวเองอีกครั้ง ถือว่าเด็กคนนี้ดูดีมากหากเรียกให้ถูกคือเจ้าของร่างมีหน้าตาที่สวยเกินชาย หากไม่รู้จักกันเขาคงแยกไม่ออกหรอกว่าเจ้าตัวเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเพราะมีใบหน้าที่เหมือนผู้หญิงมาก แต่ที่รู้ว่าเป็นผู้ชายเพราะมีเจ้าหนอนน้อยที่นอนสงบนิ่งอยู่ตรงระหว่างขานี้ไง จึงได้รู้ว่าเป็นเพศชายไม่ใช่เพศหญิง

แต่อย่างว่าแหละ ในโลกใบนี้มันมีความซับซ้อนหลายอย่างมากโดยเฉพาะเรื่องเพศสภาพ เพราะจากความทรงจำเจ้าของร่างเป็นเพศชายแต่เป็นเพศชายที่สามารถท้องได้เพราะมีมดลูกไม่ต่างจากผู้หญิง

ตอนแรกที่รู้ยอมรับว่าช็อกในช็อก แต่เพราะทำอะไรไม่ได้อีกนั้นแหละ ถึงรับไม่ได้ก็ต้องรับให้ได้อยู่ดี เป็นผู้ชายท้องได้ก็ช่างแม่งมันดิ ถ้าเขาไม่ได้มีอะไรกับผู้ชายด้วยกันมันก็จะไม่มีวันท้องได้อยู่แล้ว ถือว่าเรื่องแบบนี้เขาสามารถกำหนดชีวิตตัวเองได้ เขาจะปล่อยผ่านมันไปก็แล้วกัน

" หื้ม กำไลหยกวงนั้นก็ตามมาด้วยเหรอวะ "

เมื่อเห็นกำไลที่สวมอยู่ตรงข้อมือข้างซ้ายเขาก็อุทานออกมา เป็นเพราะกำไลวงนี้ไม่ใช่หรือไงที่ทำให้เขาตายและทะลุมิติมาอยู่ในโลกใบนี้

" ถอดทิ้งแม่งมันเลยดีกว่า "

แต่พอมือข้างขวาแตะสัมผัสกำไลเท่านั้นแหละอยู่ๆร่างของเขาที่นั่งอยู่ในห้องพยาบาลของโรงเรียนก็หายวับไปอยู่ในร้านขายของชำเฉยเลย

" เชี่ย! "

นี่มันร้านขายของชำของเขานี่หว่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ

และในขณะที่กำลังอึ้งกับกำไลและร้านขายของชำอยู่นั้น จู่ๆเขาก็ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้งเมื่ิอได้ยินเสียงกรีดร้องดังลั่นซึ่งมันดังระงมไปทั้งโรงเรียนทีเดียว

" อะไรอีกวะ "

เพียงแค่คิดว่าออกไปร่างของเขาก็กลับมานั่งในห้องพยาบาลของโรงเรียนเหมือนเดิม

" เกิดอะไรขึ้น "

เพราะนอกจากเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือแล้วเขาก็ได้ยินเสียงความวุ่นวายเต็มไปหมด และเมื่อเดินไปดูตรงหน้าต่างใบหน้าใสของเด็กหนุ่มก็ซีดเผือกลงทันที

" ไอ้เหี้ย น นั่นมันเหมือนในหนังซอมบี้เลยนี่หว่า เอ๊ะ อย่าบอกนะว่า..."

ส่งกูมาอยู่ในวันสิ้นโลกใช่ไหม

ไอ้ฉิบหาย! แล้วกูจะรอดในโลกใบนี้ได้ยังไง

อย่าบอกนะว่าวันแรกที่ได้เกิดใหม่คือวันตายของเขาอีกครั้ง

ไอ้สัส ไม่เอา กูไม่อยากตายแล้วนะโว้ยย.....