ถูกเปรียบว่าเป็นไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง แต่สำหรับเธอ ถึงแม้เขาจะเป็นไฟแต่ไม่ได้ทำร้ายคนอย่างเดียว แต่สามารถเป็นไฟที่ให้ความอบอุ่นได้ด้วยเช่นกัน
คิรัต
ผ่านการสูญเสียทุกสิ่งที่มีค่าในชีวิต แม้จะครอบครองกิจการใหญ่โตมากมาย แต่กลับไร้ความหมายเมื่อเขาต้องใช้ชีวิตเพียงลำพัง จนวันที่เขาได้พบ พิชญา หญิงสาวที่กลายเป็นแสงสว่างเพียงดวงเดียวในความมืดของเขา
พิชญา
เติบโตมาท่ามกลางความรักจากครอบครัวและเพื่อน รู้จักความสุข ความอบอุ่น และความห่วงใยอย่างเต็มหัวใจ จนกระทั่งเธอได้พบคิรัต เธอจึงได้เรียนรู้ความรักอีกแบบหนึ่ง ความรักที่อยู่ข้าง ๆ กัน คอยปรึกษา ดูแลซึ่งกันและกัน
เขาคือคนที่ทำให้เธอเติบโตขึ้น และเธอคือคนที่ทำให้เขาไม่ต้องเดินลำพังอีกต่อไป
สองหัวใจ ต่างเติมเต็มในจุดที่อีกฝ่ายขาดหาย และทำให้คำว่า บ้าน มีความหมายขึ้นอีกครั้ง
ดอกทานตะวันคือสัญลักษณ์ของความรักที่มั่นคงและภักดีเสมอ ไม่ว่าแสงจะสว่างหรือริบหรี่เพียงใด มันยังคงหันตามแสงนั้นอย่างไม่หวั่นไหว ดั่งหัวใจที่เลือกจะยืนหยัดเคียงข้างคนรักในทุกช่วงเวลา เปรียบเหมือนประกายความหวัง ความอบอุ่น และพลังที่ทำให้ก้าวข้ามความเจ็บปวดไปได้เสมอ
ฝากนิยายเรื่องละมุนรัตด้วยนะคะ
เป็นเรื่องของน้องชายพี่กร จากเรื่องให้รักครั้งนี้จบลงที่ผม
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวอบอุ่น เรียบง่าย เน้นความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโตของตัวละคร ไม่มีปมดราม่าหนัก ไม่มีเหตุการณ์ใหญ่ซับซ้อนหรือฉากหวานเข้มข้นและฉาก NC เนื้อหาเป็นเรื่องราวสั้น อ่านจบได้ภายในเวลาไม่นาน เหมาะสำหรับผู้อ่านที่ต้องการความรู้สึกผ่อนคลาย
