ไม่มีใครรู้ว่า “ความผูกพัน” จะเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเมื่อไหร่
สำหรับแพรว ริวคือพี่ชายที่แสนดี — คนที่อยู่ด้วยแล้วปลอดภัยเสมอ
แต่เมื่อพวกเขาโตขึ้น บ้านหลังเดิมกลับเริ่มคับแคบเกินหัวใจ
คืนหนึ่ง…พ่อแม่ไม่อยู่ บ้านเงียบ เหลือเพียงเสียงฝนกับสองหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ
และเพียงคำขอแผ่วเบา
“ขอนอนกอดได้มั้ย…ฉันกลัว”
ก็กลายเป็นรอยร้าวแรกในกำแพงที่ทั้งคู่พยายามสร้างไว้ไม่ให้ใจแตะต้องกัน
เพราะบางครั้ง…สิ่งที่เราพยายามห้ามมากที่สุด
กลับคือสิ่งเดียวที่ใจโหยหามากที่สุดเช่นกัน
