หน้าที่ของเจ้าแห่งเวหา ปักษธรแค่ต้องการปกป้องหมู่บ้านแม้จะไม่รู้ว่าคำทำนายนั้นเป็นจริงแค่ไหน แต่ก็ยังคอยระวังเอาไว้ จนกระทั่งเวหนคนต่างถิ่นเข้า การแย่งชิงจึงเริ่มขึ้น ทำให้ครอบครัวเดียวที่เหลืออยู่ของเขาจากไป
น้ำตาแห่งความรู้สึกผิดค่อย ๆ หล่นลงบนพื้นเรียบของบ้าน ความอัดอั้นที่พยายามกักเก็บเอาไว้ ทำเอาหัวใจบอบบางของเวหนสั่นไหวไปหมด ไหล่กว้างเริ่มห่อเข้าหากันจนเวหนแทบอยากจะหายไปจากตรงนี้แทนปักษินธา
"....ผมทำให้พี่เสียน้องชายไป"
"ใช่ มึงทำให้กูเสียน้องชายไป แต่มึงก็เป็นคนเดียวที่ตอบคำถามกูได้โดยที่กูยังไม่ได้ถามเลยด้วยซ้ำ"
"ฮึก..." ศรีษะเล็กเอาแต่ส่ายไปมา ไม่ทันได้รับรู้รับฟังประโยคอะไรทั้งสิ้น
"วันที่มึงเผาบ้านน้องชายกู มันทำให้กูได้รู้ว่า กูขาดมึงไม่ได้ ต้นหน กูต้องการมึงนะ ต่อไปมึงอยู่ที่นี่กับกูได้ไหม"
ปักษา - ปักษธร
หัวหน้าหมู่บ้านเจ้าเวหา อายุ 28 ปี ผู้ปกครองสูงสุดของหมู่บ้าน โดยมีน้องชายคอยเคียงข้างมาตลอดตั้งแต่พ่อแม่จากไป จนกระทั่งการมาเยือนของคนต่างถิ่นทำให้เขาต้องสูญเสียครอบครัวสุดท้ายที่มีอยู่ แล้วจู่ ๆ ความรู้สึกนึงก็บอกว่า คนคนนี้เหมือนน้องชายของเขาไม่มีผิด ติดอยู่อย่างเดียว ....
ต้นหน - เวหน
เด็กหนุ่มวัยทำงาน อายุ 22 ปี รักเพื่อน ร่าเริง อัธยาศัย ดี ไม่ค่อยโกรธใคร ปากไว แต่ตาขาวสุด ๆ พึ่งชวนเพื่อนมาเที่ยวบ้านที่เพชรบูรณ์เป็นครั้งแรก กับตำนานที่ว่า ใครก็ตามที่เข้าไปในถ้ำนี้จะไม่มีใครกลับออกมาได้สักคน
แต่งโดย
Guest
